Πώς χωράει η απεραντοσύνη του κόσμου σε μια αγκαλιά λίγων κιλών; Για την αγαπημένη δημοσιογράφο Ευλαμπία Ρέβη, η οποία έχει συνηθίσει να βλέπει την είδηση κατάματα, η μητρότητα δεν ήταν απλώς ένας νέος ρόλος, αλλά μια ολοκληρωτική αναθεώρηση της πραγματικότητας.
Σήμερα, ανήμερα της Γιορτής της Μητέρας, η Ευλαμπία μιλά στο mamamia για το πώς βιώνει τον πιο σημαντικό ρόλο στη ζωή της. Με αφοπλιστική ειλικρίνεια, μας περιγράφει πώς η θέα μιας κακοποίησης βρέφους στην τηλεόραση την κάνει πλέον να ανατριχιάζει, γιατί η πολυτέλεια ενός 15λεπτου μπάνιου είναι το δικό της “spa” και γιατί το μεγαλύτερο ρεπορτάζ της ζωής της θα ήθελε να το κάνει μαζί με τον μικρό της, εκεί που χτυπά η καρδιά της Ρωμιοσύνης.
Διαβάστε την συνέντευξη
Μερικές σκόρπιες σκέψεις για να περιγράψεις τη διαδικασία της γέννας
Αγωνία, προσμονή, φόβος, λαχτάρα, ανακούφιση, ευτυχία.
Ποια ήταν η πρώτη λέξη που σου ήρθε στο μυαλό όταν τον κράτησες για πρώτη φορά στην αγκαλιά σου;
Είσαι υπέροχος…
Τι έμαθες για τον εαυτό σου ως μαμά που δεν το είχες φανταστεί ποτέ ως δημοσιογράφος;
Ότι ένα μωρό λίγων κιλών σε βάζει κάτω.
Ύπνος 2 ωρών ή ένα ήσυχο μπάνιο 15 λεπτών;
Το μπάνιο! Γενικά είμαι άνθρωπος που με το μπάνιο αποφορτίζομαι. Πριν το μωρό έκανα κάθε ημέρα και πολλές φορές και πρωί και βράδυ, οπότε τώρα καταλαβαίνεις… Τώρα είναι μια πολυτέλεια.
Πόσο άλλαξε ο τρόπος που βλέπεις μια είδηση που αφορά σε παιδιά από τη μέρα που έγινες μαμά;
Πάντοτε αυτές οι ειδήσεις μου προκαλούσαν δυσάρεστα συναισθήματα, τώρα όμως ανατριχιάζω ιδίως όταν διαβάζω για κακοποιήσεις βρεφών. Υπάρχουν φορές που έκλεισα την τηλεόραση.
Αν μπορούσες να πάρεις το μωρό μαζί σου σε μια αποστολή, ποιο μέρος θα ήθελες να “δει” πρώτη φορά μέσα από τη δουλειά σου;
Την Πόλη. Να κάνουμε ρεπορτάζ μαζί εκεί όπου άνθισε ο ελληνισμός, μεγαλούργησε η Ρωμιοσύνη και γράφτηκαν σπουδαίες σελίδες της ιστορίας μας. Να μπούμε μαζί στην Αγία Σοφια, να μιλήσουμε με τους λίγους Έλληνες που ζουν εκεί και να ακούσουμε τις ιστορίες τους και φυσικά μαζί να πάρουμε ευλογία στο Φανάρι.
Ποια συμβουλή που είχες ακούσει πριν γεννήσεις κρατάς ακόμα σαν φυλαχτό;
Οι ημέρες περνούν γρήγορα.
Με τρεις λέξεις πώς νιώθεις για τον κόσμο στον οποίο έφερες το παιδί σου;
Ανήκει στο μωρό μου και σε όλα τα μωρά του κόσμου. Είμαστε προσωρινοί, οφείλουμε να τον κάνουμε καλύτερο για τις επόμενες γενιές σε όλα τα επίπεδα.