Η καθημερινότητα μας αλλάζει και μαζί της αλλάζουν και οι αποφάσεις για τη ζωή μας. Μια νέα διεθνής μελέτη φωτίζει κάτι που πολλοί ήδη υποψιάζονταν, το γεγονός ότι η τηλεργασία δεν επηρεάζει μόνο την ισορροπία εργασίας και προσωπικής ζωής, αλλά και την ίδια την απόφαση για τη δημιουργία οικογένειας.
Σε νοικοκυριά όπου και οι δύο σύντροφοι εργάζονται από το σπίτι έστω μία ημέρα την εβδομάδα, η εικόνα είναι ξεκάθαρη. Ο δείκτης γονιμότητας εμφανίζεται κατά μέσο όρο αυξημένος κατά 14% σε σύγκριση με εκείνα τα ζευγάρια που δεν έχουν καμία επαφή με την τηλεργασία.
Πρακτικά, αυτό μεταφράζεται σε μια ουσιαστική διαφορά καθώς περίπου μία στις τρεις γυναίκες αποκτά ένα επιπλέον παιδί μέσα στη διάρκεια της ζωής της, σε σχέση με αντίστοιχες ομάδες χωρίς δυνατότητα εργασίας από το σπίτι.
Τα ευρήματα προκύπτουν από κοινή έρευνα του ifo Institute και του Stanford University, η οποία καλύπτει συνολικά 38 χώρες. Όπως εξηγεί ο ερευνητής του ifo, Ματίας Ντολς, «η επίδραση είναι πιο έντονη όταν και οι δύο σύντροφοι εργάζονται από το σπίτι. Αυτό επηρεάζει τόσο τα παιδιά που ήδη έχουν γεννηθεί όσο και εκείνα που σχεδιάζονται».
Η επίδραση αυτή γίνεται ακόμη πιο αισθητή στις Ηνωμένες Πολιτείες. Εκεί, όταν και οι δύο σύντροφοι εργάζονται εξ αποστάσεως τουλάχιστον μία ημέρα την εβδομάδα, οι γεννήσεις ανά γυναίκα είναι αυξημένες κατά 18% σε σύγκριση με ζευγάρια που εργάζονται αποκλειστικά εκτός σπιτιού.
Η εξήγηση φαίνεται να είναι απλή, αλλά καθοριστική. Η τηλεργασία μειώνει τον χρόνο μετακίνησης και το άγχος της καθημερινής οργάνωσης. Με αυτόν τον τρόπο, διευκολύνει τον συνδυασμό επαγγελματικής και οικογενειακής ζωής, αφήνοντας περισσότερο χώρο για την απόφαση απόκτησης παιδιών.
«Η μεγαλύτερη ευελιξία που προσφέρει η εργασία από το σπίτι βοηθά τα άτομα να αποκτήσουν τον αριθμό παιδιών που πραγματικά επιθυμούν», σημειώνει ο Ντολς. Μάλιστα, αν τα ποσοστά τηλεργασίας αυξηθούν στα επίπεδα των ΗΠΑ, εκτιμάται ότι στη Γερμανία θα μπορούσαν να καταγραφούν έως και 13.500 επιπλέον γεννήσεις κάθε χρόνο.
Παρότι η τηλεργασία δεν αποτελεί από μόνη της λύση στο δημογραφικό ζήτημα, φαίνεται πως μπορεί να λειτουργήσει ως ένας σημαντικός «σύμμαχος» απέναντι στη συνεχιζόμενη πτώση της γονιμότητας.
Η μελέτη βασίζεται σε δεδομένα της Global Survey of Working Arrangements και επικεντρώνεται σε άτομα ηλικίας 20 έως 45 ετών, εξετάζοντας τόσο τις πραγματικές γεννήσεις την περίοδο 2023–2025 όσο και τις προθέσεις για απόκτηση παιδιών στο μέλλον.