Αν είσαι 18 χρονών στην Ελλάδα, οι τελευταίες εβδομάδες της ζωής σου πιθανότατα συμπυκνώθηκαν σε μερικές κόλλες αναφοράς, ένα ξενύχτι γεμάτο άγχος, έναν καφέ που έγινε δηλητήριο και τη φράση που ακούς από το δημοτικό: «Οι Πανελλήνιες θα κρίνουν το μέλλον σου».
Σήμερα, λοιπόν, θέλω να κάνουμε rewind. Θέλω να ξεχάσεις για πέντε λεπτά τα μόρια, τις βάσεις, τα SOS θέματα και τις προσδοκίες των γονιών σου. Θέλω να ταξιδέψουμε μερικά χρόνια πίσω, στο Vega Baja του Πουέρτο Ρίκο.
Εκεί, το 2016, ένας 22χρονος τύπος ονόματι Benito Antonio Martínez Ocasio περνούσε τις μέρες του φορώντας μια άβολη ποδιά, χτυπώντας μαρούλια και γάλατα στο ταμείο ενός τοπικού σούπερ μάρκετ («Econo»). Τα βράδια, επέστρεφε στο δωμάτιό του, άνοιγε ένα φτηνό λάπτοπ και ανέβαζε τα κομμάτια του στο SoundCloud με το ψευδώνυμο Bad Bunny.
Αν ο Benito ζούσε στην Ελλάδα, το «σύστημα» θα τον είχε καταχωρήσει ως έναν αποτυχημένο ή έναν άνθρωπο χωρίς μέλλον. Δεν είχε πτυχίο, δεν είχε διασυνδέσεις, δεν είχε λεφτά. Είχε, όμως, κάτι που κανένα εκπαιδευτικό σύστημα στον κόσμο δεν μπορεί ούτε να σου δώσει ούτε να σου στερήσει, την πίστη στο όνειρό του και μια αυθεντικότητα που δεν χωρούσε σε κανένα καλούπι.
Το μεγάλο λάθος με τις Πανελλήνιες είναι ότι σου επιβάλλουν την ψευδαίσθηση της «μιας και μοναδικής ευκαιρίας». Σου λένε ότι αν γράψεις 10 στην Ιστορία ή 8 στη Φυσική, η ζωή σου πήρε λάθος στροφή πριν καν ξεκινήσει.
Πόσο έξω πέφτουν.
Ο Bad Bunny δεν έγινε ο μεγαλύτερος star του πλανήτη επειδή ακολούθησε την πεπατημένη. Έγινε αυτός που έγινε επειδή αρνήθηκε να μπει στα «κουτάκια» των άλλων. Όταν οι δισκογραφικές του έλεγαν να αλλάξει στυλ, αυτός έβαφε τα νύχια του, φορούσε φούστες, τραγουδούσε αποκλειστικά στα ισπανικά και έσπαγε κάθε κανόνα της macho reggaeton σκηνής. Έκανε το δικό του sound, με τους δικούς του όρους.
Η ιστορία του Benito είναι η απόλυτη απόδειξη της ματαιότητας των εξετάσεων που βιώνεις τώρα. Οι Πανελλήνιες εξετάζουν τη μνήμη σου και την αντοχή σου στο στρες κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες. Δεν εξετάζουν τη δημιουργικότητά σου. Δεν μετρούν το πάθος σου. Δεν βαθμολογούν το όραμά σου.
Ένα μηχανογραφικό μπορεί να σου δείξει μια σχολή, αλλά δεν μπορεί να σου δείξει το πεπρωμένο σου. Αυτό το γράφεις εσύ κάθε μέρα, με κάθε επιλογή που κάνεις όταν κλείνουν τα φώτα της τάξης.
Αν ο Benito είχε πιστέψει ότι η πραγματική ζωή είναι μόνο αυτή που ορίζουν οι κοινωνικές συμβάσεις, σήμερα θα ήταν απλώς ένας εξαιρετικός υπάλληλος σούπερ μάρκετ. Όμως, εκείνος επέλεξε να πιστέψει στο ένστικτό του. Μέσα σε λίγους μήνες, το κομμάτι του “Diles” έγινε viral στο SoundCloud, οι σωστοί άνθρωποι τον άκουσαν, και τα υπόλοιπα είναι ιστορία… δισεκατομμύρια streams, sold-out περιοδείες σε στάδια, Grammys και η απόλυτη πολιτισμική κυριαρχία.
Αν έγραψες καλά στις εξετάσεις, μπράβο σου. Είναι μια ανταμοιβή για τον κόπο σου. Αν όμως δεν έγραψες, αν νιώθεις ότι απογοήτευσες τον εαυτό σου ή τους γύρω σου, θέλω να πάρεις μια βαθιά ανάσα και να ακούσεις τον Benito.
Το μέλλον σου δεν κρίθηκε τον Ιούνιο. Το μέλλον σου ξεκινάει τώρα, που είσαι ελεύθερος να ψάξεις τι είναι αυτό που πραγματικά κάνει την καρδιά σου να χτυπάει δυνατά.