Χθες ήταν θάλασσα, αργά πρωινά και κανένα πρόγραμμα. Σήμερα είναι βαλίτσες, ειδοποιήσεις στο κινητό και η πρώτη κίνηση στην Αθήνα. Κάπου ανάμεσα στο τελευταίο παγωτό των διακοπών και στο πρώτο φανάρι της πόλης, καταλαβαίνουμε ότι οι διακοπές τελείωσαν.
Η επιστροφή δεν είναι μόνο πρακτική αλλαγή. Είναι και μια απότομη ψυχολογική μετάβαση. Από τις ημέρες των διακοπών, όπου οι ρυθμοί ήταν πιο ελεύθεροι και οι υποχρεώσεις λιγότερες, επιστρέφουμε ξανά σε ωράρια, deadlines και μια καθημερινότητα που διεκδικεί διαρκώς την προσοχή μας. Και η κίνηση συχνά γίνεται το πρώτο σημείο όπου αυτή η αλλαγή μάς χτυπά κατάματα.
Την επόμενη φορά που θα βρεθείτε ακινητοποιημένοι στην κίνηση, δοκιμάστε κάτι διαφορετικό: μην αντιμετωπίσετε αυτά τα λεπτά σαν χαμένο χρόνο. Διαλέξτε ένα τραγούδι και ακούστε το πραγματικά, χωρίς παράλληλα να απαντάτε σε μηνύματα ή να οργανώνετε νοερά την επόμενη μέρα. Αφήστε το βλέμμα σας να παρατηρήσει για λίγο όσα συμβαίνουν γύρω σας, χωρίς να τα κρίνετε. Ή χρησιμοποιήστε τη διαδρομή ως ένα μικρό «μεταβατικό δωμάτιο» ανάμεσα στις διακοπές και στην καθημερινότητα.
Γιατί αυτά τα λεπτά μέσα στο αυτοκίνητο θα περάσουν έτσι κι αλλιώς. Το ερώτημα είναι αν θα τα περάσουμε παλεύοντας με τον χρόνο ή αφήνοντάς τον, για λίγο, να είναι δικός μας.
Η επιστροφή στην πραγματικότητα είναι αναπόφευκτη. Η επιστροφή στον εαυτό μας, όμως, μπορεί να γίνει με τον δικό μας τρόπο.