Η τακτοποίηση του σπιτιού για πολλές από εμάς μοιάζει με τους… άθλους του Ηρακλή! Πάντα βρίσκουμε κάτι «πιο επείγον» να κάνουμε, η αναβλητικότητα χτυπάει κόκκινο και κάπως έτσι, τα άχρηστα αντικείμενα συσσωρεύονται δημιουργώντας έναν μικρό λόφο ακαταστασίας.
Επειδή, λοιπόν, είμαι πάντα σε αναζήτηση για το επόμενο «μαγικό» tip που θα με σώσει και επειδή είμαι θύμα των trends (!) έπεσα πάνω στο Swedish Death Cleaning. Ναι, ο τίτλος ακούγεται κάπως… περίεργος, αλλά πιστέψτε με, είναι ό,τι πιο αναζωογονητικό έχω δοκιμάσει τελευταία.
Τι είναι επιτέλους το «Death Cleaning»;
Η τάση αυτή ξεκίνησε από το βιβλίο της Margareta Magnussen, «The Gentle Art of Swedish Death Cleaning». Πρόκειται για μια σουηδική παράδοση όπου οργανώνεις τη ζωή και τα υπάρχοντά σου… πριν φύγεις από τον κόσμο.
Στην αρχή ένιωσα άβολα… «Μα, δεν σκοπεύω να πεθάνω σύντομα!», σκέφτηκα. Όμως η ειδικός Christina Morton DesAuguste αναφέρει: «Είναι μια εξαιρετική άσκηση που σε βοηθά να επιλέξεις τι πραγματικά αξίζει, πριν τα πράγματα ξεφύγουν από τον έλεγχό σου». Έτσι, πήρα βαθιά ανάσα και αποφάσισα να ξεκινήσω από το πιο δύσκολο σημείο, το χωλ.
Το χωλ μας δεν ήταν ακριβώς πεδίο μάχης, αλλά σίγουρα δεν το έλεγες και ζεν. Επαναχρησιμοποιούμενες τσάντες παντού, παπούτσια που δεν φορούσε κανείς και μια κρεμάστρα παλτών που είχε μετατραπεί σε «μαύρη τρύπα» για αντικείμενα που απλώς δεν είχαν θέση.
Άδειασα τα πάντα. Το κλειδί στη μέθοδο είναι να κοιτάζεις κάθε αντικείμενο και να αναρωτιέσαι: «Αν δεν ήμουν εδώ, θα ήθελα να αφήσω αυτό το βάρος στην οικογένειά μου;». Αν και ακούγεται σκοτεινό, η αίσθηση ήταν το αντίθετο καθώς ένιωθα ελαφρύτερη με κάθε απόφαση.
Η DesAuguste δίνει μια χρυσή συμβουλή: Ομαδοποίηση. Συγκέντρωσα όλα τα παρόμοια πράγματα μαζί, όλα τα παλτό σε μια στοίβα, όλα τα παπούτσια σε μια άλλη.
Τι έμαθα πετώντας… τα πάντα
Ξαφνικά, έγινα ανελέητη (με την καλή έννοια!). Πέταξα φθαρμένα παπούτσια και τρύπια παλτά, χάρισα ρούχα που ήταν σε καλή κατάσταση αλλά δεν μας έκαναν πια, μείωσα τη συλλογή από τσάντες για ψώνια στις απολύτως απαραίτητες, μετέφερα αντικείμενα εκεί που πραγματικά ανήκουν (ένα ταψί πήγε επιτέλους στην κουζίνα και οι χειμερινές μπότες στην αποθήκη).
Σήμερα, το χωλ μου αναπνέει. Δεν είναι μόνο ότι φαίνεται πιο φιλόξενο και ήρεμο, αλλά έχουμε πλέον κενό χώρο στην ντουλάπα! Αυτό μου χαρίζει μια απίστευτη ηρεμία, ειδικά καθώς τα παιδιά μεγαλώνουν και οι ανάγκες τους αλλάζουν.
Φυσικά, το Death Cleaning είναι μόνο η αρχή. Όπως λέει και η DesAuguste: «Το να επιλέξεις τι θα πετάξεις δεν σε κάνει αυτόματα τακτοποιημένη. Πρέπει να ολοκληρώσεις τη διαδικασία της οργάνωσης». Αφιέρωσα χρόνο για να βρω τη σωστή θέση για το καθετί και το αποτέλεσμα με δικαίωσε.
Είναι τελικά μακάβριο;
Καθόλου! Αυτή η μέθοδος με ανάγκασε να δω τα υπάρχοντά μου χωρίς συναισθηματικούς εκβιασμούς. Όταν δεν περιβάλλεσαι από «ακαταστασία» ή πράγματα που απλώς «θα ήταν ωραίο να έχεις κάποτε», αρχίζεις να εκτιμάς όσα πραγματικά αγαπάς.
Επόμενος στόχος; Τα οικονομικά έγγραφα και τα αναμνηστικά.
Εσείς θα το τολμούσατε; Ή μήπως η λέξη «death» πραγματικά σας τρομάζει;