Σε έναν κόσμο που κατακλύζεται από οθόνες, μια νέα επιστημονική μελέτη έρχεται να μας θυμίσει πως η πιο παλιά μορφή παιχνιδιού παραμένει η πιο ισχυρή για την ανάπτυξη των παιδιών μας. Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Κάρντιφ και το King’s College του Λονδίνου ανακάλυψαν πως το παιχνίδι με κούκλες προσφέρει στα παιδιά κάτι που καμία ψηφιακή συσκευή δεν μπορεί να υποκαταστήσει, την ικανότητα να κατανοούν τις σκέψεις και τα συναισθήματα των άλλων.
Η έρευνα, που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Plos One και δημοσιεύει ο Guardian, παρακολούθησε παιδιά ηλικίας τεσσάρων έως οκτώ ετών και διαπίστωσε πως εκείνα που έπαιζαν με κούκλες ανέπτυξαν μια πολύ πιο πλούσια αντίληψη για τις πεποιθήσεις των γύρω τους. Αντίθετα, τα παιδιά που πέρασαν τον χρόνο τους με ένα tablet γεμάτο βιντεοπαιχνίδια, έτειναν να παίζουν πιο απομονωμένα, χάνοντας πολύτιμες ευκαιρίες για κοινωνική αλληλεπίδραση.
Η Δρ. Σάρα Γκέρσον, επικεφαλής της μελέτης, εξηγεί πως όταν ένα παιδί κρατά μια κούκλα, δεν κρατά απλώς ένα αντικείμενο, αλλά δημιουργεί ολόκληρες αφηγήσεις. Υποδύεται χαρακτήρες, αναπαριστά σενάρια και φαντάζεται προθέσεις, γεγονός που καλλιεργεί την επεξεργασία και τη ρύθμιση των συναισθημάτων μέσα σε ένα απόλυτα ασφαλές περιβάλλον. Αυτές ακριβώς οι δεξιότητες αποτελούν τα θεμέλια για τις υγιείς σχέσεις που θα χτίσει το παιδί αργότερα στη ζωή του.
Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα ευρήματα της μελέτης είναι ότι τα οφέλη αυτά αφορούν εξίσου τα αγόρια και τα κορίτσια. Η «γλώσσα της εσωτερικής κατάστασης», δηλαδή ο τρόπος που τα παιδιά περιγράφουν τι μπορεί να σκέφτεται ή να νιώθει η κούκλα τους, τα βοηθά να αναπτύξουν τη λεγόμενη «θεωρία του νου». Πρόκειται για την ικανότητα να αντιλαμβάνονται ότι οι άλλοι άνθρωποι μπορεί να έχουν διαφορετικές ιδέες ή πεποιθήσεις από τη δική τους πραγματικότητα.
Η μελέτη, η οποία υποστηρίχθηκε από τη Mattel παρέχοντας μια μεγάλη ποικιλία από κούκλες Barbie και Ken διαφορετικών σωματότυπων και εθνοτήτων, έδειξε πως η βελτίωση στις κοινωνικές δεξιότητες ήταν ακόμα πιο θεαματική στα παιδιά που δυσκολεύονταν στις σχέσεις με τους συνομηλίκους τους. Σε μια εποχή που ακόμα και τα βρέφη εννέα μηνών περνούν κατά μέσο όρο 41 λεπτά την ημέρα μπροστά από μια οθόνη, τα ευρήματα αυτά μας ενθαρρύνουν να επιστρέψουμε στο ελεύθερο, παραδοσιακό παιχνίδι.
Το συμπέρασμα για εμάς τους γονείς είναι απλό αλλά ουσιαστικό. Ενθαρρύνοντας τα παιδιά μας, ανεξάρτητα από το φύλο τους, να παίξουν με κούκλες, τους προσφέρουμε ένα μοναδικό εργαλείο εξάσκησης για την πραγματική ζωή. Τους δίνουμε την ευκαιρία να βγουν από τον δικό τους μικρόκοσμο και να αρχίσουν να καταλαβαίνουν τον κόσμο των άλλων, μετατρέποντας το παιχνίδι σε ένα αληθινό σχολείο ενσυναίσθησης και κοινωνικότητας.