Μιλάμε συνεχώς για τα μωρά και τις πρώτες τους κατακτήσεις. Μετά έρχεται η εφηβεία, με τις μεγάλες αλλαγές, τις συγκρούσεις και την ανάγκη των παιδιών να βρουν τον εαυτό τους. Κάπου ανάμεσα, όμως, υπάρχει μια ηλικία που σπάνια παίρνει την προσοχή που της αξίζει.
Κι όμως, τα χρόνια από τα 6 έως τα 12 είναι ίσως τα πιο γλυκά της παιδικής ηλικίας.
Είναι η περίοδος που τα παιδιά δεν σε χρειάζονται πια για να δέσεις τα κορδόνια τους ή να τους διαβάσεις κάθε βράδυ ένα παραμύθι. Σε χρειάζονται, όμως, για να ακούσεις τις ιστορίες τους, να θαυμάσεις τις ιδέες τους και να είσαι εκεί όταν γυρίζουν από το σχολείο γεμάτα ενθουσιασμό για κάτι που για εκείνα είναι ολόκληρος κόσμος.
Είναι ακόμη παιδιά, αλλά αρχίζουν να γίνονται ο εαυτός τους
Από τα 6 έως τα 12 συμβαίνουν αμέτρητες μικρές αλλαγές. Τα παιδιά αποκτούν χιούμορ, αναπτύσσουν άποψη, κάνουν σχέδια, δημιουργούν φιλίες που πολλές φορές κρατούν μια ζωή και αρχίζουν να δείχνουν ξεκάθαρα ποιοι άνθρωποι γίνονται.
Παραμένουν αυθόρμητα, γεμάτα φαντασία και ενθουσιασμό, αλλά ταυτόχρονα μπορούν να συζητήσουν, να προβληματιστούν, να σε εκπλήξουν με τη σκέψη τους.
Οι φιλίες αποκτούν πραγματικό νόημα
Σε αυτή την ηλικία οι φίλοι δεν είναι απλώς τα παιδιά που κάθονται στο διπλανό θρανίο. Είναι οι άνθρωποι με τους οποίους μοιράζονται τα μυστικά τους, οργανώνουν τα πρώτα sleepovers, γελούν μέχρι να πονέσει η κοιλιά τους και δημιουργούν αναμνήσεις που θα θυμούνται ακόμη και ως ενήλικες.
Κάθε ηλικία έχει τη δική της ομορφιά. Όμως η μέση παιδική ηλικία έχει κάτι μοναδικό: δεν κάνει θόρυβο. Δεν συνοδεύεται από τα εντυπωσιακά «πρώτα» των νηπίων ούτε από τις μεγάλες ανατροπές της εφηβείας.
Είναι οι ήσυχες στιγμές που περνούν σχεδόν απαρατήρητες. Τα απογεύματα που γεμίζουν το σπίτι γέλια, οι αυτοσχέδιες κατασκηνώσεις στο σαλόνι, οι ψίθυροι μετά την ώρα του ύπνου, οι ατελείωτες ιστορίες για το σχολείο.
Και ίσως γι’ αυτό, όταν περάσουν, συνειδητοποιούμε πόσο πολύτιμες ήταν.
Γιατί τα παιδιά από 6 έως 12 ετών βρίσκονται σε εκείνο το μοναδικό μεταίχμιο: είναι αρκετά μεγάλα για να σε εκπλήσσουν καθημερινά και αρκετά μικρά για να θέλουν ακόμη να μοιράζονται τον κόσμο τους μαζί σου.
Και αυτό είναι ένα προνόμιο που κρατά πολύ λιγότερο απ’ όσο φανταζόμαστε.