Οι διακοπές στο μυαλό των ενηλίκων είναι συνδεδεμένες με ξεκούραση, χαλάρωση και λιγότερες υποχρεώσεις. Για ένα παιδί, όμως, μπορεί να σημαίνουν κάτι αρκετά διαφορετικό: αλλαγή.
Αλλάζει το σπίτι στο οποίο κοιμάται, οι ώρες του ύπνου, τα γεύματα, οι άνθρωποι που βλέπει καθημερινά. Μπορεί να περνά περισσότερες ώρες έξω, να βρίσκεται συνεχώς ανάμεσα σε κόσμο και να δέχεται πολύ περισσότερα ερεθίσματα από ό,τι συνήθως. Ακόμη και όταν όλα αυτά είναι ευχάριστα, χρειάζονται προσαρμογή.
Όταν αλλάζει η ρουτίνα, αλλάζει και η συμπεριφορά
Τα παιδιά, ιδιαίτερα τα μικρότερα, στηρίζονται πολύ περισσότερο από όσο νομίζουμε στην προβλεψιμότητα. Η καθημερινή ρουτίνα τούς δίνει μια αίσθηση ασφάλειας: γνωρίζουν περίπου τι ακολουθεί και τι περιμένουμε από εκείνα. Όταν αυτή χαλαρώνει απότομα, μπορεί να εμφανιστούν περισσότερη γκρίνια, ένταση, δυσκολία στον ύπνο ή ξεσπάσματα για πράγματα που στους γονείς φαίνονται ασήμαντα.
Και συχνά το ξέσπασμα έρχεται ακριβώς τη στιγμή που το παιδί βρίσκεται με τον άνθρωπο με τον οποίο αισθάνεται μεγαλύτερη ασφάλεια. Όλη η κούραση της ημέρας μπορεί τότε να βγει στην επιφάνεια.
Η ασφάλεια που κρύβεται πίσω από τη ρουτίνα
Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να οργανώσουμε τις διακοπές με την ακρίβεια της σχολικής χρονιάς. Μικρά σταθερά σημεία, όμως, μια σχετικά σταθερή ώρα ύπνου, λίγος ήσυχος χρόνος μέσα στην ημέρα, ένα γνώριμο βραδινό τελετουργικό μπορούν να βοηθήσουν.
Γιατί μερικές φορές το παιδί που «γκρινιάζει χωρίς λόγο» δεν χρειάζεται περισσότερη διασκέδαση. Χρειάζεται απλώς λίγο λιγότερα.