Η φράση «six-seven» ή, ακόμα πιο συχνά, η συλλογική, ρυθμική κραυγή των μαθητών εξακολουθεί να φιγουράρει στην κορυφή της λίστας με τις πιο εκνευριστικές εκφράσεις μέσα στις σχολικές αίθουσες. Ωστόσο, οι εκπαιδευτικοί δεν έχουν να αντιμετωπίσουν μόνο τα αθώα μιμίδια. Οι προσβλητικές εκφράσεις και η χυδαιότητα που πηγάζουν από το Ίντερνετ αρχίζουν να εισβάλλουν απειλητικά σε ορισμένες τάξεις, προκαλώντας έντονη ανησυχία.
Τα στοιχεία προκύπτουν από νέα, εκτενή έρευνα που διεξήγαγε το Ερευνητικό Κέντρο EdWeek σε δείγμα περισσότερων από 1.000 εκπαιδευτικών. Οι δάσκαλοι και οι καθηγητές ήλπιζαν φέτος ότι το «six-seven», το απόλυτο viral μιμίδιο που ανακηρύχθηκε επίσημα «Λέξη της Χρονιάς» για το 2025 θα άρχιζε επιτέλους να σβήνει. Όπως αποδείχθηκε, αυτό ήταν απλώς ένας ευσεβής πόθος. Η έκφραση διατηρεί ακέραιη τη δυναμική της, αντιπροσωπεύοντας πάνω από το 40% των απαντήσεων των εκπαιδευτικών στην ερώτηση: «Ποια αργκό των μαθητών σάς βγάζει εκτός ορίων αυτή τη στιγμή;»
Η Εισβολή του «Brainrot» στην Καθημερινότητα της Τάξης
Λέξεις που ανήκουν στη λεγόμενη κουλτούρα του «brainrot» (της «σαπίλας του εγκεφάλου» από την υπερκατανάλωση οθονών) έχουν γίνει πλέον κομμάτι της καθημερινής ομιλίας των παιδιών. Όροι όπως:
- «Skibidi»: Χρησιμοποιείται κυρίως ως συνώνυμο του «παράξενο» ή του «κακό».
- «Aura» και «Rizz»: Χρησιμοποιούνται για να περιγράψουν την κοινωνική γοητεία, το χάρισμα και το στάτους κάποιου μέσα στην παρέα.
Αυτές οι παράλογες, συνεχώς μεταβαλλόμενες έννοιες που εξωθούν τους ενήλικες στα όρια της τρέλας, εξυπηρετούν έναν συγκεκριμένο σκοπό. Σύμφωνα με την Άννα Μπερεσίν, λαογράφο και συγγραφέα του βιβλίου Recess Battles, η αργκό βοηθά τα παιδιά και τους εφήβους να χτίσουν μια δική τους ταυτότητα και να εξασφαλίσουν μια αίσθηση ιδιωτικότητας, εντελώς ξεχωριστή από τον κόσμο των μεγάλων.
Οι περισσότεροι εκπαιδευτικοί ξεκαθαρίζουν ότι οι χοροί του TikTok και τα μιμίδια είναι στην πραγματικότητα ακίνδυνα. Αυτό που προκαλεί εκνευρισμό είναι η αδιάκοπη, ψυχαναγκαστική επανάληψη. «Δεν είναι ότι η λέξη είναι προσβλητική», σημείωσε χαρακτηριστικά ένας δάσκαλος, «αλλά όταν έχεις 130 υπερκινητικά παιδιά να αποσπώνται και να επαναλαμβάνουν την ίδια ακριβώς φράση κατά λέξη για εβδομάδες, η κατάσταση γίνεται ανυπόφορη».
Από το Αθώο Μιμίδιο στην Τοξικότητα της «Μανόσφαιρας»
Υπάρχει, όμως, και μια πιο σκοτεινή πλευρά. Αν και λιγότεροι από 1 στους 10 εκπαιδευτικούς ανέφεραν ότι ακούνε καθημερινά ξεκάθαρους όρους ρητορικής μίσους, ο εκφοβισμός μέσω ρατσιστικών, σεξιστικών ή ομοφοβικών προσβολών είναι υπαρκτός. Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί η εμφάνιση της αργκό που σχετίζεται με τη διαδικτυακή «μανόσφαιρα» (manosphere), κοινότητες που συχνά συνδέονται με τη σεξουαλική επιθετικότητα, τον μισογυνισμό ή ακόμα και τον αυτοτραυματισμό.
«Η εξτρεμιστική γλώσσα είναι πολύ πιο ανησυχητική από την απλή αργκό», προειδοποιεί ένας εκπαιδευτικός.
Η Άννα Μπερεσίν επισημαίνει ότι όταν οι δάσκαλοι εντοπίζουν τέτοια τοξικά μοτίβα λόγου, πρέπει να παρεμβαίνουν άμεσα: «Οφείλουμε να αφιερώνουμε χρόνο για ειλικρινείς συζητήσεις με τα παιδιά. Πρέπει να έχουμε το αυτί μας ανοιχτό στα συναισθήματά τους, όχι μόνο στις λέξεις που χρησιμοποιούν. Ακόμα και οι πιο απλές λέξεις, όπως “χαριτωμένος”, “φυσιολογικός” ή “διαφορετικός”, μπορούν να μετατραπούν σε όπλα εκφοβισμού αν χρησιμοποιηθούν με τον κατάλληλο τρόπο. Το ζητούμενο είναι να διατηρήσουμε το σχολείο ως έναν ασφαλή χώρο κουλτούρας, όχι να κυνηγάμε τις λέξεις».
Αν δεν Μπορείς να τους Νικήσεις… Χρησιμοποίησε την Αργκό τους!
Στον αντίποδα, πάνω από το 25% των εκπαιδευτικών δηλώνουν ότι η γλώσσα των μαθητών δεν τους ενοχλεί καθόλου. Μάλιστα, αρκετοί από αυτούς επιλέγουν να ενσωματώσουν αυτούς τους όρους στη διδασκαλία τους για να «σπάσουν τον πάγο» και να έρθουν πιο κοντά στα παιδιά.
«Κάθε γενιά δημιουργεί τη δική της διάλεκτο, η οποία τελικά γίνεται μέρος της ευρύτερης κουλτούρας», καταλήγει ένας έμπειρος εκπαιδευτικός που συμμετείχε στην έρευνα. «Το έχω αποδεχτεί πλήρως. Αρκεί, βέβαια, όλο αυτό να μην καλυστατεί το μάθημα και να μην ξεπερνά τα όρια του σεβασμού».
πηγή: edweek.org