Αν ετοιμάζεστε να αφήσετε το παιδί σας στο πανεπιστήμιο ή μόλις το κάνατε, συγχαρητήρια, μόλις επιβιώσατε από μια μέρα γεμάτη κούτες, ιδρώτα, συναρμολόγηση επίπλων χωρίς οδηγίες και περίπου πενήντα διαφορετικές ευκαιρίες για να τσακωθείτε για το αν χρειαζόταν πραγματικά εκείνο το τρίτο χαλί. Θυμάμαι κι εγώ τα δικά μου… Α ρε Γιάννενα!
Πίσω από όλο αυτό το χάος, όμως, κρύβεται η στιγμή που πρέπει να πείτε το αντίο. Περνάμε σχεδόν είκοσι χρόνια προετοιμάζοντας τα παιδιά για να φύγουν, αλλά ούτε πέντε λεπτά προετοιμάζοντας τους εαυτούς μας. Αποτέλεσμα; Μέσα σε ένα μόλις δεκάλεπτο καταφέρνουμε να νιώσουμε περηφάνια, πανικό, συγκίνηση και μια ξαφνική επιθυμία να κλέψουμε το παιδί και να το γυρίσουμε πίσω στο σπίτι.
Για να επιβιώσετε τις πρώτες εβδομάδες με τη λογική σας ανέπαφη, κρατήστε τρία πράγματα.
Πρώτον, εμπιστευτείτε όσα τους μάθατε. Η μετακόμιση είναι τεράστια αλλαγή και το καλύτερο δώρο που μπορείτε να τους δώσετε φεύγοντας είναι η αυτοπεποίθηση. Φυσικά και θα κλάψετε στη διαδρομή της επιστροφής είναι παράδοση. Αλλά τις τελευταίες στιγμές στο δωμάτιο, μην προσπαθήσετε να στριμώξετε ακόμα ένα μάθημα ζωής. Πείτε τους απλά ότι είναι έτοιμα, ότι τα έχουν όλα υπό έλεγχο και εξαφανιστείτε αξιοπρεπώς πριν αρχίσετε το πλάνταγμα.
Δεύτερον, μην πανικοβάλλεστε αν τα μηνύματα γίνουν αραιά. Όταν στέλνετε μια ολόκληρη παράγραφο γεμάτη αγωνία και η απάντηση είναι σκέτο «ok», δεν σημαίνει ότι σας ξέχασαν. Σημαίνει ότι κάνουν ακριβώς αυτό για το οποίο τα στείλατε εκεί: προσπαθούν να βρουν τα πατήματά τους, να κάνουν παρέες και να ανακαλύψουν πώς δουλεύει το πλυντήριο. Κι αν σας πάρουν τηλέφωνο με κάποιο πρόβλημα, αντί να ορμήσετε να το λύσετε εσείς, ρωτήστε απλά: «Εσύ τι λες να κάνεις;». Είναι ο πιο κομψός τρόπος να τους πείτε «είσαι μεγάλος πια, βγάλ’ τα πέρα».
Τρίτον, χαλαρώστε με όσα δεν μπορείτε να ελέγξετε. Δεν θα ξέρετε τι ώρα κοιμούνται, τι τρώνε ή αν φοράνε ζακέτα. Αντί να τρώγεστε με τα ρούχα σας, μετατρέψτε κάθε ανησυχία σε μια θετική σκέψη ή μια ευχή. Αφήστε τα να κάνουν τα δικά τους λάθη είναι ο μόνος τρόπος να μάθουν.
Και μια συμβουλή για εσάς: δείξτε επιείκεια στον εαυτό σας. Η ησυχία στο σπίτι στην αρχή τρομάζει, αλλά μετά ανακαλύπτεις ότι το ψυγείο μένει γεμάτο για περισσότερες από δύο μέρες και αρχίζει να σ’ αρέσει! Το λέω εγώ που και μόνο στην ιδέα ότι τα αγόρια μου θα φύγουν κάποια στιγμή από το σπίτι, σωριάζομαι λιπόθυμη!
Όταν έρθει λοιπόν η ώρα του αποχαιρετισμού, δώστε μια σφιχτή αγκαλιά, πείτε πόσο περήφανοι είστε και κάντε ένα βήμα πίσω. Είναι έτοιμα κι εσείς έχετε επιτέλους το τηλεκοντρόλ δικό σας.