Δεν το καταλαβαίνεις την ώρα που συμβαίνει.
Η φωνή τους αλλάζει αργά, μέρα με τη μέρα.
Το γέλιο τους γίνεται πιο βαθύ, πιο ήσυχα.
Τα χαρακτηριστικά του προσώπου τους αλλάζουν με τρόπους τόσο μικρούς, που η καρδιά σου δεν μπορεί ακόμα να μετρήσει.
Και μετά, έρχεται μια μέρα που κοιτάζεις μια παλιά φωτογραφία…
και συνειδητοποιείς ότι ζούσες με μια εκδοχή τους που δεν θα συναντήσεις ποτέ ξανά.
Κράτα το «σήμερα» λίγο παραπάνω στην αγκαλιά σου.
Με αφορμή τη Διεθνή Ημέρα Οικογένειας, αυτό το κείμενο μας θυμίζει ότι η οικογένεια δεν είναι απλώς μια σταθερή εικόνα στον χρόνο, αλλά ένας ζωντανός οργανισμός που εξελίσσεται συνεχώς. Τα παιδιά μεγαλώνουν «αθόρυβα», οι ρόλοι αλλάζουν και οι στιγμές γλιστρούν μέσα από τα χέρια μας πριν προλάβουμε να τις χορτάσουμε.
Σήμερα, ας αφήσουμε για λίγο στην άκρη τα προγράμματα, τις δουλειές και τις οθόνες. Ας κοιτάξουμε τους ανθρώπους μας, τη δική μας, μοναδική οικογένεια και ας απολαύσουμε την εκδοχή τους που έχουμε την τύχη να έχουμε δίπλα μας αυτήν ακριβώς τη στιγμή. Γιατί το σήμερα είναι το μόνο που δεν θα επιστρέψει ποτέ, αλλά και αυτό που χτίζει τις πιο όμορφες αναμνήσεις του αύριο.