Από μικρή ηλικία, τα κορίτσια λαμβάνουν ένα σιωπηλό μήνυμα: να είναι ευγενικά, συγκαταβατικά, «γλυκά». Ο θυμός, όμως, δεν εξαφανίζεται επειδή δεν τον επιτρέπουμε, απλώς βρίσκει άλλους, συχνά πιο επώδυνους, δρόμους. Η σημαντικότερη βοήθεια που μπορούμε να δώσουμε σε μια έφηβη δεν είναι να σβήσει τον θυμό της. Είναι να μάθει τι να κάνει με αυτόν.
Ο θυμός είναι ένα πολύτιμο συναίσθημα
Ο θυμός είναι ένα πολύτιμο συναίσθημα. Μας ειδοποιεί ότι κάτι είναι άδικο, ότι ξεπεράστηκε ένα όριο, ότι κάτι πρέπει να αλλάξει. Μια κοπέλα που μπορεί να τον αναγνωρίσει και να τον εκφράσει με σαφήνεια θα μπορεί αργότερα να υπερασπιστεί τον εαυτό της στις σχέσεις, στη δουλειά και στη ζωή.
Γιατί ο θυμός εκδηλώνεται κυρίως στο σπίτι
Οι γονείς συνήθως γνωρίζουν αυτόν τον θυμό από πρώτο χέρι, γιατί εκδηλώνεται κυρίως στο σπίτι. Μια έφηβη που στον έξω κόσμο είναι γοητευτική μπορεί μέσα στο σπίτι να γίνεται απότομη ή και σκληρή. Όσο κουραστικό κι αν είναι αυτό, δείχνει ότι νιώθει αρκετά ασφαλής για να μη φοράει προσωπείο.
Όταν η κόρη μας είναι θυμωμένη αλλά μιλά με σεβασμό, αξίζει να την ακούσουμε πραγματικά, ακόμη κι αν ο θυμός στρέφεται προς εμάς. Έτσι της δείχνουμε ότι τα συναισθήματά της μετράνε και ότι έχει δικαίωμα να τα εκφράζει.
«Ο θυμός σου είναι αποδεκτός, ο τρόπος σου όχι»
Τι γίνεται όμως όταν τα λόγια γίνονται αιχμηρά και σκοπεύουν να πληγώσουν; Εκεί χρειάζεται μια ήρεμη αλλά σταθερή διόρθωση. Το μήνυμα είναι απλό: ο θυμός σου είναι αποδεκτός, ο τρόπος σου όχι. Μια φράση όπως «Καταλαβαίνω ότι είσαι αναστατωμένη. Πες μου το ξανά, χωρίς να με προσβάλλεις» συχνά αρκεί. Πολλοί έφηβοι καταλαβαίνουν ότι παραφέρθηκαν τη στιγμή που ακούν τον εαυτό τους.
Ας μην ξεχνάμε, τέλος, ότι ο θυμός των κοριτσιών κρίνεται συχνά πιο αυστηρά απ’ ό,τι των αγοριών, και ακόμη πιο αυστηρά όταν προέρχονται από ομάδες που ήδη αντιμετωπίζουν προκαταλήψεις.