Μια από τις πιο λαμπερές, εκφραστικές και διαχρονικές φωνές της ελληνικής μουσικής σίγησε. Η Μαίρη Λίντα «έφυγε» στα 91 της χρόνια, έχοντας διαγράψει μια μυθική πορεία επτά δεκαετιών, συνδεδεμένη άρρηκτα με τη χρυσή εποχή του λαϊκού τραγουδιού, τις μεγάλες κινηματογραφικές επιτυχίες, αλλά και μια ζωή που θυμίζει σενάριο ταινίας.
«Έβγαινα με παντελόνι και πουκάμισο, σαν μαγκάκι»
Γεννημένη στον Πύργο Ηλείας το 1935 ως Μαίρη Δημητροπούλου, ξεκίνησε από πολύ μικρή ηλικία ως παιδί-θαύμα στα ταλέντα του Ορέστη Λάσκου και στα βαριετέ της εποχής.
Στις αρχές της δεκαετίας του ’50, συνάντησε τον Μανώλη Χιώτη, μια συνάντηση που άλλαξε τη ζωή και των δύο.
Ο μεγάλος έρωτας, η πρόταση γάμου και η φιλία
Η σχέση τους δεν ήταν μόνο μουσική, αλλά ένας φλογερός έρωτας. Όταν γνωρίστηκαν, ο Χιώτης ήταν χωρισμένος από την πρώτη του σύζυγο, Ζωή Νάχη.
«Υπέφερα πολύ επειδή ήμουν ερωτευμένη μαζί του. Στη συνέχεια γίναμε φίλες με τη Ζωή, ήμασταν σαν οικογένεια όταν παντρεύτηκα τον Χιώτη. Ήταν κι εκείνος ερωτευμένος μαζί μου, αλλά εγώ ήμουν πολύ μικρή», είχε αποκαλύψει η ερμηνεύτρια.
Η πρόταση γάμου ήρθε με τον πιο αναπάντεχο και αυθόρμητο τρόπο:
«Δούλευα τότε στην Κομπαρσίτα. Συναντηθήκαμε μια μέρα και μου λέει: “Θα σε πάω εγώ στη δουλειά σου”. Με πήγε, περίμενε να τελειώσω και μετά μου λέει: “Θα σε πάω εγώ στο σπίτι σου”. Ήξερε τους γονείς μου. Ξημέρωσε λοιπόν και μου λέει “πάμε να πιούμε ένα γάλα στη Γαλλία”, ένα γαλατάδικο στη Σταδίου. Περιμέναμε να περάσει η ώρα για να μην τους ξυπνήσουμε.
Μπαίνουμε σπίτι και λέει στον πατέρα μου: “Κυρ Αλέκο, από σήμερα θα σε λέω πατέρα. Εγώ θα παντρευτώ τη Μαίρη”. Αυτό ήτανε. Ξεκάθαρα πράγματα. Εγώ ήμουν ακόμα ανήλικη, πήραμε ειδική άδεια και παντρευτήκαμε».
Παντρεύτηκαν το 1954 και έμειναν μαζί για μια δεκαετία, δημιουργώντας το πιο λαμπερό ντουέτο της χώρας. Αργότερα, η Μαίρη Λίντα προχώρησε σε δεύτερο γάμο με τον Αλέξανδρο Θεοχάρη, με τον οποίο απέκτησε την αγαπημένη της κόρη.
Από το Λευκό Οίκο… στην καρδιά της Μαρίας Κάλλας
Το ταλέντο και η εκρηκτική σκηνική παρουσία της Μαίρης Λίντα ξεπέρασαν γρήγορα τα ελληνικά σύνορα.
- Το 1961 απέσπασε το Α’ βραβείο στο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης με την «Απαγωγή».
- Το 1964, κατά τη διάρκεια περιοδείας στις ΗΠΑ, το ζευγάρι τραγούδησε στο Λευκό Οίκο προς τιμήν του Αμερικανού προέδρου Λίντον Τζόνσον.
- Ανάμεσα στους φανατικούς θαυμαστές τους ήταν ο χολιγουντιανός σταρ Άντονυ Πέρκινς, αλλά και η παγκόσμια σοπράνο Μαρία Κάλλας.
Τραγούδια όπως τα «Περασμένες μου αγάπες», «Το τραμ το τελευταίο», «Εσύ είσαι η αιτία που υποφέρω» και «Απόψε φίλα με» σφραγίστηκαν από τη φωνή της και έμειναν ανεξίτηλα στο χρόνο.
«Ο Χιώτης ζήλευε πολύ – Έζησα έναν μεγάλο έρωτα»
Θυμούμενη την ατμόσφαιρα στα νυχτερινά κέντρα της εποχής, η Μαίρη Λίντα είχε περιγράψει με χιούμορ και ειλικρίνεια τις εντάσεις που προκαλούσε η ομορφιά της και η ζήλια του Χιώτη:
«Η ατμόσφαιρα ήταν καταπληκτική, αλλά μερικές φορές και κουραστική. Μια φορά θυμάμαι ο Χιώτης πλακώθηκε στο ξύλο στο “Μουσείο” επειδή με πείραξαν. Του έσπασε το δεξί χέρι και τρέχαμε στο Πρώτων Βοηθειών! Ζήλευε πολύ… Έζησα όμως έναν μεγάλο έρωτα. Με ερωτεύτηκε πολύ».
Η γυναίκα που ενέπνευσε τις επόμενες γενιές
Η Μαίρη Λίντα υπήρξε πρότυπο και έμπνευση για τις μεγαλύτερες γυναικείες φωνές που ακολούθησαν. Η Χαρούλα Αλεξίου, η Γλυκερία, η Άννα Βίσση, η Δήμητρα Γαλάνη και η Κωνσταντίνα όχι μόνο την αγάπησαν, αλλά μοιράστηκαν μαζί της και τη σκηνή σε μεταγενέστερες χρυσές συνεργασίες.
Κοιτάζοντας πίσω στη διαδρομή της, η ίδια δήλωνε γεμάτη ευγνωμοσύνη:
«Νιώθω ότι έχω περάσει πολύ καλά. Κι ας έχει αλλάξει ο κόσμος μέσα στο τραγούδι. Εμείς βοηθούσαμε τις πιο νέες τραγουδίστριες τότε. Για όλους υπάρχει θέση κάτω από τον ήλιο».
Η Υπουργός Πολιτισμού, Λίνα Μενδώνη, αποχαιρέτησε την ερμηνεύτρια τονίζοντας πως «σίγησε μία από τις διαχρονικά εκφραστικότερες φωνές, που απέδειξε ότι η ποιότητα με τη μαζικότητα δεν είναι ασυμβίβαστες».