Η Μάρω Κοντού, η σπουδαία κυρία του ελληνικού κινηματογράφου και του θεάτρου, έφυγε από τη ζωή στα 92 της χρόνια, αφήνοντας πίσω της μια σπουδαία καλλιτεχνική παρακαταθήκη και σκορπίζοντας βαθιά θλίψη στον καλλιτεχνικό κόσμο και στο κοινό που τη λάτρεψε. Πίσω όμως από τη λάμψη, την ομορφιά και τις αμέτρητες επιτυχίες της, έκρυβε μια βαθιά προσωπική ανασφάλεια που τη συνόδευσε για δεκαετίες.
Αν και θεωρήθηκε μία από τις πιο όμορφες γυναίκες του ελληνικού κινηματογράφου, η ίδια είχε παραδεχθεί πολλές φορές ότι δεν πίστεψε ποτέ πραγματικά στην αξία και την ομορφιά της. Το γεγονός ότι δεν μπορούσε να αποκτήσει παιδιά επηρέασε βαθιά την αυτοεικόνα της, δημιουργώντας της –όπως είχε εξομολογηθεί– ένα διαρκές αίσθημα μειονεξίας και τον φόβο ότι κάποια στιγμή οι σύντροφοί της θα την εγκατέλειπαν εξαιτίας αυτού.
«Έκανα μια προσπάθεια, αλλά δεν γινόταν. Το πήρα απόφαση. Έχω ένα προσόν: ό,τι δεν μπορώ να αλλάξω, δεν κάθομαι να το θρηνώ. Για κάποιον λόγο όλα γίνονται», είχε δηλώσει σε συνέντευξή της.
Σε άλλη εξομολόγησή της αποκάλυψε ότι γνώριζε ήδη από τα 20 της χρόνια πως δεν θα μπορούσε να γίνει μητέρα.
«Το είχα αποδεχτεί. Όταν μου το είπε ο γυναικολόγος, είπα “ε, και λοιπόν;”. Μου είχε πει ότι αν έκανα έναν πετυχημένο γάμο, θα μπορούσα να υιοθετήσω. Δεν έκανα όμως έναν πετυχημένο γάμο και έτσι δεν μπήκα ποτέ στη διαδικασία να σκεφτώ την υιοθεσία», είχε αναφέρει χαρακτηριστικά.
Ίσως η πιο συγκλονιστική εξομολόγησή της ήρθε στην εκπομπή «Στιγμές», όπου μίλησε ανοιχτά για τη χαμηλή αυτοεκτίμηση που κουβαλούσε για χρόνια.
«Δεν είχα αυτοεκτίμηση. Πάντα είχα το κόμπλεξ ότι δεν κάνω παιδιά, άρα αυτός που με αγαπάει κάποια στιγμή θα το ζητήσει, άρα έχω μια αναπηρία. Δεν αισθανόμουν ποτέ τόσο όμορφη όσο μου έλεγαν οι άλλοι. Δεν είχα την αυτοπεποίθηση που έχω σήμερα στα 90», είχε πει.
Και με τη γνωστή της ειλικρίνεια είχε συμπληρώσει:
«Σήμερα στα 90 λέω: “Είσαι υπέροχη, Μάρω”. Νέα ήσουν χάλια, γιατί ζούσες μέσα στα κόμπλεξ. Δεν θέλω να ξαναγίνω 25 χρονών. Θέλω να μείνω αυτή που είμαι σήμερα, γιατί σήμερα μου αρέσω πραγματικά».
Ποια ήταν η ηθοποιός Μάρω Κοντού
Με καταγωγή από τα Ψαρά, αποφοίτησε από το Γ’ Γυμνάσιο Θηλέων Μακρυγιάννη. Παράλληλα ολοκλήρωσε τη σχολή χορού, σημερινή Κρατική Σχολή Χορού, εξασφαλίζοντας και μια υποτροφία για τη σχολή HLADEK στη Γερμανία. Επίσης, αποφοίτησε από το Τμήμα Βυζαντινών και Νεοελληνικών Σπουδών της Φιλοσοφικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.
Σε διάστημα μεγαλύτερο των 35 ετών θεατρικής και κινηματογραφικής καριέρας, πρωταγωνίστησε σε 61 ταινίες μεγάλου μήκους και 90 θεατρικά έργα, ελληνικού και ξένου ρεπερτορίου.
Η πρώτη επαγγελματική της ενασχόληση άρχισε το 1954 στον χορό Αρχαίας Τραγωδίας του Εθνικού Θεάτρου, όπου παρέμεινε μέχρι το 1958. Έλαβε την άδεια εξασκήσεως επαγγέλματος της ηθοποιού, ως εξαιρετικό ταλέντο, από Ανώτατη Κρατική Επιτροπή του υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων. Το 1959 πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο, δίπλα στον Δημήτρη Χορν, με το έργο Ρομανσέρο του Ζακ Ντεβάλ.
Το 1990, παρουσίασε τη εκπομπή «Χωρίς παρεξήγηση», που είχε συνολικά μόλις 14 επεισόδια, προβαλλόταν από την ΕΤ2 και στο πρώτο επεισόδιο, στις 7 Μαΐου 1990, είχε καλεσμένη τη Ρένα Βλαχοπούλου.
Ασχολήθηκε επίσης, με τη ζωγραφική, έχοντας ήδη πραγματοποιήσει με επιτυχία έκθεση στην γκαλερί Αντήνωρ το 1993, με πίνακά της να μπαίνει στο Μουσείο Βορρέ.
Στην τηλεόραση εμφανίστηκε στις σειρές Χαρούμενη Κυριακή (1972 ΕΙΡΤ), Λούνα Παρκ (1974-1981 ΕΙΡΤ), Ένοχοι (1977 ΕΡΤ), Τρεις στο γύρο (1978 ΥΕΝΕΔ), Η μεγάλη παρέλαση (1979-1980 ΕΡΤ), Έγκλημα στο Ψυχικό (1981 ΥΕΝΕΔ), Το πάθος (1984 ΕΤ2), Βραδιά επιθεώρησης (1984 ΕΡΤ), Επιθεώρηση (1989-1990 ΕΤ1), Άγγελος κατά λάθος (1990 ANT1), Μια απίθανη γιαγιά (1991-1992 ΕΤ2), Οικογένεια Καζίνο (1991-1992 ANT1), Και οι τέσσερις ήταν υπέροχες (1992-1994 Mega) Αραχτοί και λάϊτ (1994-1995 ΑΝΤ1) Η Γη της Ελιάς (2021-2026 Mega).