Δεν φταίμε εμείς. Φταίει η βιολογία, φταίει η εποχή, φταίει που το Instagram γέμισε ξαφνικά με φωτογραφίες από σοκάκια στις Κυκλάδες και βαλίτσες που κλείνουν με ζόρι. Η άνοιξη φέρνει μαζί της μια ανέμελη διάθεση που έρχεται σε πλήρη σύγκρουση με το εβδομαδιαίο πρόγραμμα των εξωσχολικών δραστηριοτήτων και το σιδέρωμα.
Ξαφνικά, το να κλείσεις ένα εισιτήριο χωρίς επιστροφή για την Τοσκάνη (ή έστω για μια παραλία χωρίς παιδικές φωνές) μοιάζει με την πιο λογική απόφαση που πήρες ποτέ. Φαντάζεσαι τον εαυτό σου με ένα βιβλίο στο χέρι, να φοράς ρούχα που δεν έχουν πάνω τους λεκέδες από μαρμελάδα και να ακούς μόνο τον ήχο των κυμάτων.
Και μετά, η πραγματικότητα σε προσγειώνει. Η «τάση φυγής» μετατρέπεται σε τάση για… σκούπισμα. Γιατί, κακά τα ψέματα, ως γονείς η μόνη «ανέμελη διάθεση» που έχουμε είναι όταν τα παιδιά κοιμούνται και μπορούμε να δούμε δέκα λεπτά τηλεόραση χωρίς να μας ζητήσει κανείς νερό.
Όμως, αυτή η επιθυμία για απόδραση δεν είναι δείγμα ότι «δεν αντέχουμε άλλο». Είναι η ανάγκη μας να επανασυνδεθούμε με εκείνον τον εαυτό μας που δεν είχε στο μυαλό του μόνο τη λίστα του σούπερ μάρκετ. Η άνοιξη λειτουργεί σαν ένας μεγεθυντικός φακός που φωτίζει την ανάγκη μας για φως, κίνηση και αλλαγή παραστάσεων.
Είναι εντυπωσιακό το πώς ο καιρός μπορεί να αλλάξει την ψυχολογία μας. Ο ήλιος αυξάνει τη σεροτονίνη μας και ξαφνικά, ακόμα και οι δύσκολες μέρες μοιάζουν λίγο πιο υποφερτές. Το σπίτι φαίνεται πιο φωτεινό (εντάξει, φαίνεται και η σκόνη παραπάνω, αλλά ας μην το χαλάσουμε τώρα) και η διάθεσή μας ανεβαίνει κατακόρυφα. Αντίθετα, η βροχή την άνοιξη είναι μια παραφωνία αλλά η μυρωδιά του βρεγμένου χώματος έχει και αυτή τη χάρη της.
Αν λοιπόν κι εσείς πιάνετε τον εαυτό σας να χαζεύει προσφορές για αεροπορικά εισιτήρια ενώ βοηθάτε στο διάβασμα της Ιστορίας, μην νιώθετε ενοχές. Είναι η άνοιξη που σας κάνει παιχνίδια!
Κρατήστε αυτή την ανέμελη διάθεση, βγείτε μια βόλτα στο πάρκο, πιείτε έναν καφέ στον ήλιο και θυμηθείτε: Το καλοκαίρι είναι πλέον σε απόσταση αναπνοής. Σε λίγο οι τσάντες του σχολείου θα δώσουν τη θέση τους στις τσάντες θαλάσσης. Και μπορεί το αεροπλάνο να μην το πάρουμε σήμερα, αλλά η αντίστροφη μέτρηση για τις βουτιές έχει ήδη ξεκινήσει.