«Ήρθα εδώ απόψε γιατί, όταν συνειδητοποιείς ότι θέλεις να περάσεις το υπόλοιπο της ζωής σου με κάποιον, θέλεις το υπόλοιπο της ζωής σου να ξεκινήσει το συντομότερο δυνατόν». When Harry Met Sally (11 Νοεμβρίου 1989)
Η αγάπη και η συναισθηματική οικειότητα είναι τα πράγματα που λαχταράει βαθιά η καρδιά και το μυαλό μας. Ο έρωτας που βλέπουμε στις ταινίες μπορεί να μην αντικατοπτρίζει πάντα την πραγματική ζωή, αλλά… ποιες από εμάς δεν ελπίζουν μυστικά να του μοιάσει έστω και λίγο;
Οι ρομαντικές κωμωδίες δεν είναι χθεσινό φαινόμενο. Κρατούν από την εποχή του Σαίξπηρ και ήταν από τα πρώτα είδη που αποτυπώθηκαν στον κινηματογράφο. Τι είναι όμως αυτό που μας κάνει να τα λατρεύουμε τόσο πολύ;
Το μέρος πρέπει να είναι πάντα παραμυθένιο. Αν η ιστορία διαδραματίζεται στο Παρίσι, το διαμέρισμα θα έχει απαραιτήτως θέα στον Πύργο του Άιφελ. Αν είναι στη Νέα Υόρκη, οι πρωταγωνιστές βγαίνουν από τα πεντακάθαρα, κουκλίστικα σπίτια τους και κάνουν ρομαντικούς περιπάτους στο Central Park (βλ. 13 Going On 30, Serendipity, Love Actually, Set It Up).
Η γνωριμία! Όλα ξεκινούν πάντα με ένα «meet-cute», δηλαδή μια εντελώς χαριτωμένη, απρόσμενη συνάντηση! Είτε πέσουν τα χαρτιά κάποιου στον δρόμο, είτε συναντηθούν τυχαία με έναν παλιό έρωτα.
Το εξηγεί άλλωστε και η επιστήμη!
Υπάρχουν πολύ συγκεκριμένοι ψυχολογικοί και νευροεπιστημονικοί λόγοι που μας τραβούν σε αυτές τις ταινίες.
Νευροεπιστήμονες του Πανεπιστημίου Princeton ανακαλύπτουν ότι όταν βλέπουμε μια ρομαντική ιστορία με την οποία ταυτιζόμαστε, τα επίπεδα οξυτοκίνης (της ορμόνης της αγάπης) στον εγκέφαλό μας εκτοξεύονται! Μας ταξιδεύουν πίσω στους πρώτους μας έρωτες. Ο κλινικός ψυχολόγος Bart Rossi εξηγεί ότι οι έφηβες λατρεύουν τις ρομαντικές κωμωδίες γιατί συνδέονται συναισθηματικά μαζί τους. Τους δίνουν την επιβεβαίωση ότι ο αγνός έρωτας υπάρχει και μια «γεύση» από το πώς θα νιώσουν όταν μεγαλώσουν.
Τελικά, αγαπάμε τις ρομαντικές κωμωδίες για έναν πολύ απλό λόγο γιατί απλά μας αρέσει να ξέρουμε από πριν ότι όλα θα πάνε καλά.
Μας υπενθυμίζουν ότι η αγάπη μπορεί να νικήσει κάθε εμπόδιο. Και, πάνω απ’ όλα, μας θυμίζουν το πιο σημαντικό μάθημα που μαθαίνουν και οι ίδιοι οι πρωταγωνιστές: ότι όλοι μας αξίζουμε να αγαπηθούμε!