Θηλασμός, μπιμπερό, ρέψιμο, αλλαγή πάνας και ξανά από την αρχή. Στις ατελείωτες νύχτες με ένα βρέφος, το κινητό γίνεται συχνά η μοναδική παρέα μιας μαμάς που μένει ξύπνια ενώ όλο το σπίτι κοιμάται.
Είναι 3:17 τα ξημερώματα.
Το μωρό έχει ξυπνήσει. Το παίρνεις αγκαλιά, το θηλάζεις ή ετοιμάζεις το μπιμπερό. Μετά περιμένεις να ρευτεί. Ίσως χρειάζεται αλλαγή πάνας. Ίσως αποκοιμηθεί αμέσως. Ίσως πάλι όχι.
Και εσύ είσαι εκεί, μισοκοιμισμένη, με το ένα χέρι γύρω του και το άλλο να ψάχνει σχεδόν μηχανικά το κινητό.
Πριν αποκτήσεις παιδί, δύσκολα μπορείς να καταλάβεις πόσο μεγάλη μπορεί να γίνει μία νύχτα.
Γιατί δεν είναι μόνο τα ξυπνήματα. Είναι όλα εκείνα τα λεπτά ανάμεσά τους.
Να ταΐσεις το μωρό. Να περιμένεις. Να το βάλεις στον ώμο σου μήπως ρευτεί. Να το αλλάξεις. Να το πάρει ξανά ο ύπνος. Να περιμένεις λίγο ακόμη για να σιγουρευτείς ότι κοιμήθηκε βαθιά. Και μετά να προσπαθήσεις να το αφήσεις στο κρεβατάκι χωρίς να ανοίξει τα μάτια του.
Και ακριβώς τη στιγμή που πιστεύεις ότι τα κατάφερες, μπορεί να ξεκινήσει πάλι από την αρχή.
Στο μεταξύ, το σπίτι είναι σκοτεινό και ήσυχο. Ο υπόλοιπος κόσμος μοιάζει να κοιμάται.
Και κάπου εκεί ανοίγεις το κινητό.
Το κινητό ως παρέα στις 3 το πρωί
Μπορεί να μπεις στο Instagram. Να διαβάσεις ειδήσεις. Να δεις ένα βίντεο που, υπό κανονικές συνθήκες, πιθανότατα δεν θα παρακολουθούσες ποτέ.
Μπορεί να ψάξεις «γιατί το μωρό μου δεν ρεύεται;», «πόση ώρα πρέπει να θηλάζει;» ή «γιατί ξυπνάει μόλις το αφήνω στο κρεβατάκι;».
Μπορεί να στείλεις μήνυμα σε μια φίλη που έχει κι εκείνη νεογέννητο, με την κρυφή ελπίδα ότι ίσως είναι ξύπνια.
Ή απλώς να κάνεις scroll.
Και, όπως φαίνεται, δεν είσαι η μόνη.
Σε μελέτη με 201 μητέρες βρεφών ηλικίας έως 6 μηνών, σχεδόν 6 στις 10 δήλωσαν ότι χρησιμοποιούσαν το κινητό τους κατά τη διάρκεια των νυχτερινών ξυπνημάτων. Κατά μέσο όρο, οι μητέρες ξυπνούσαν σχεδόν τρεις φορές κάθε βράδυ, ενώ κάθε φορά παρέμεναν ξύπνιες για περίπου 34 λεπτά.
Αν τα προσθέσει κανείς, καταλαβαίνει πόσος χρόνος μπορεί να περάσει μέσα στη νύχτα με μια μητέρα ξύπνια και ένα μωρό στην αγκαλιά.
Γιατί αυτές οι ώρες μοιάζουν ατελείωτες
Τις πρώτες εβδομάδες της ζωής του, ένα μωρό που θηλάζει μπορεί να ζητά στήθος 8 έως 12 φορές μέσα στο 24ωρο, μερικές φορές και συχνότερα.
Και το δύσκολο δεν είναι μόνο πόσες ώρες ύπνου χάνει συνολικά μια νέα μητέρα. Είναι και το γεγονός ότι ο ύπνος της διακόπτεται ξανά και ξανά.
Γι’ αυτό και η γνωστή συμβουλή «κοιμήσου όταν κοιμάται το μωρό» ακούγεται συχνά πολύ πιο εύκολη από όσο είναι στην πραγματικότητα.
Μέσα σε αυτή την παράξενη νυχτερινή πραγματικότητα, το κινητό μπορεί να αποκτήσει έναν εντελώς διαφορετικό ρόλο.
Δεν είναι απαραίτητα μόνο ψυχαγωγία.
Μπορεί να είναι ένας τρόπος να μείνεις ξύπνια όσο ταΐζεις το μωρό. Να περάσουν τα λεπτά μέχρι να ρευτεί. Να βρεις μια πληροφορία που εκείνη τη στιγμή σου φαίνεται απολύτως απαραίτητη.
Κυρίως, όμως, μπορεί να είναι ένας τρόπος να νιώσεις ότι υπάρχει ακόμη ένας κόσμος εκεί έξω, πέρα από το σκοτεινό δωμάτιο, το μπιμπερό, τις πάνες και το επόμενο ξύπνημα.
Όμως το ατελείωτο scroll έχει και μια παγίδα
Υπάρχει φυσικά και η άλλη πλευρά.
Άλλο να κοιτάζεις το κινητό όσο θηλάζεις ή περιμένεις να ξανακοιμηθεί το μωρό και άλλο, όταν τελικά κοιμηθεί, να συνεχίζεις για άλλη μισή ώρα να βλέπεις reels και posts.
Εκεί το κινητό μπορεί να αρχίσει να κλέβει χρόνο από κάτι που μια νέα μητέρα χρειάζεται απελπισμένα: τον ύπνο.
Γι’ αυτό το ζητούμενο δεν είναι να πούμε σε μια εξαντλημένη μαμά «άσε κάτω το κινητό».
Ίσως έχει μεγαλύτερη σημασία να αναγνωρίσουμε τι της προσφέρει εκείνη τη στιγμή.
Αν της κρατά συντροφιά, αν τη βοηθά να παραμείνει ξύπνια όσο ταΐζει το μωρό, αν της δίνει μια μικρή διέξοδο από την επανάληψη ή την κάνει να αισθάνεται λιγότερο μόνη, είναι διαφορετικό από το μηχανικό scrolling που συνεχίζεται ενώ το μωρό έχει ήδη αποκοιμηθεί.
Γιατί στις 3 τα ξημερώματα μια μαμά χρειάζεται και παρέα
Ίσως τελικά χρειάζεται να μιλάμε περισσότερο για αυτές τις ώρες.
Για τις ώρες που συνήθως δεν φωτογραφίζονται.
Για τη μητέρα που κάθεται στο μισοσκόταδο και περιμένει ένα ρέψιμο που δεν έρχεται. Που έχει χάσει την αίσθηση αν είναι Τρίτη ή Τετάρτη. Που ξέρει ότι σε λίγες ώρες το σπίτι θα ξυπνήσει και η ημέρα θα ξεκινήσει κανονικά, παρόλο που η δική της νύχτα δεν τελείωσε ποτέ πραγματικά.
Και που, κρατώντας το μωρό της στην αγκαλιά, κοιτάζει για λίγο μια φωτεινή οθόνη.
Όχι επειδή «δεν έχει τι να κάνει».
Αλλά επειδή έχει ήδη κάνει τόσα πολλά, ενώ όλοι οι άλλοι κοιμούνται.
Και καμιά φορά, στις 3:17 το πρωί, το μόνο που χρειάζεσαι είναι να ξέρεις ότι κάπου εκεί έξω υπάρχει κι άλλη μία μαμά ξύπνια.