Σύμφωνα με μία επιστημονική θεωρία, το σμήγμα που καλύπτει το δέρμα των εμβρύων προκειμένου να προστατευτεί κατά το πέρασμά του από το γενετικό κανάλι στον τοκετό είναι η πηγή αυτού του αρώματος. Γιατί, μπορεί αυτή η κολλώδης λευκή ουσία (vernix caseosa, ονομάζεται στην ιατρική ορολογία) να απομακρύνεται όταν το νεογνό πλένεται μετά τη γέννα, ωστόσο, οι ουσίες που την αποτελούν έχουν «ποτίσει» το δέρμα του με αποτέλεσμα να εξακολουθεί να μοσχοβολά για αρκετές εβδομάδες μετά.
Μια άλλη θεωρία είναι ότι πρόκειται για το άρωμα που εκκρίνουν οι αδένες του μωρού μέσω του μεταβολισμού τους, ο οποίος αλλάζει όταν ξεκινά να τρέφεται με στερεές τροφές, γι' αυτό και η μυρωδιά του αλλάζει.
Τέλος, υπάρχει και η προσπάθεια να εξηγηθεί αυτή η μυρωδιά μέσω της εξελικτικής θεωρίας που θέλει τα βρέφη να είναι όσο πιο... γλυκά και συμπαθητικά γίνεται για να εξασφαλίσουν ότι οι γονείς τους θα τα φροντίσουν και θα τα αγαπήσουν όσο χρειάζεται ώστε να εξασφαλιστεί η επιβίωσή τους. Σύμφωνα με την ανθρωπολόγο και καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Rulgers, Helen Fisher, Ph.D., «τα μεγάλα μάτια, η ροδαλή επιδερμίδα, το άφθονο λίπος είναι στοιχεία τα οποία ο εγκέφαλός μας είναι προγραμματισμένος να αναγνωρίζει ως ελκυστικά, ωθώντας μας να δεθούμε με το νεογέννητο και να θέλουμε να το βοηθήσουμε να επιβιώσει».
Από όπου κι αν πηγάζει πάντως και με όποιο τρόπο κι αν την εξηγεί η επιστήμη, η συγκεκριμένη μυρωδιά είναι κάτι που κάθε νέα μαμά απολαμβάνει -όσο κρατήσει!
