Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που βιώνουν τα συναισθήματά τους με εξαιρετική ένταση. Η χαρά μπορεί να είναι απόλυτη, ο θυμός κατακλυστικός και ο φόβος εγκατάλειψης τόσο ισχυρός, ώστε μια μικρή αλλαγή στη συμπεριφορά ενός αγαπημένου προσώπου να μοιάζει με σημάδι ότι η σχέση τελειώνει. Αυτή είναι μία από τις πλευρές της Οριακής Διαταραχής Προσωπικότητας (ΟΔΠ).
Η ΟΔΠ χαρακτηρίζεται κυρίως από έντονη συναισθηματική αστάθεια και δυσκολία στη ρύθμιση των συναισθημάτων, που μπορεί να επηρεάζουν σημαντικά τις σχέσεις και την εικόνα που έχει το άτομο για τον εαυτό του. Συχνά υπάρχει έντονος φόβος εγκατάλειψης, ενώ οι διαπροσωπικές σχέσεις μπορεί να χαρακτηρίζονται από αστάθεια και απότομες μεταβολές στον τρόπο με τον οποίο το άτομο αντιλαμβάνεται τους άλλους. Μπορεί επίσης να εμφανίζονται παρορμητικές συμπεριφορές, έντονος θυμός, επίμονα αισθήματα κενού και δυσκολία στη διαχείριση της έντασης του συναισθήματος. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να υπάρχουν αυτοτραυματισμοί ή αυτοκτονικές σκέψεις και συμπεριφορές, ενώ σε περιόδους έντονου στρες είναι δυνατό να εμφανιστούν παροδικά αισθήματα αποσύνδεσης από τον εαυτό ή την πραγματικότητα, καθώς και καχυποψία ή παρανοειδείς σκέψεις.
Ένα στοιχείο που συχνά παρερμηνεύεται είναι οι γρήγορες μεταβολές της διάθεσης. Σε αντίθεση με τα επεισόδια της διπολικής διαταραχής, οι συναισθηματικές μεταβολές στην ΟΔΠ μπορεί να συμβαίνουν πολύ γρήγορα και να συνδέονται στενά με γεγονότα ή διαπροσωπικές αλληλεπιδράσεις.
Το πώς αναπτύσσεται η ΟΔΠ δεν μπορεί να εξηγηθεί από έναν μόνο παράγοντα. Έρευνες δείχνουν ότι μπορούν να εμπλέκονται βιολογικές και περιβαλλοντικές επιρροές, ενώ εμπειρίες όπως η παραμέληση, η κακοποίηση, η εγκατάλειψη ή ένα απρόβλεπτο οικογενειακό περιβάλλον μπορεί να αυξήσουν την ευαλωτότητα. Ωστόσο, δεν έχουν όλοι οι άνθρωποι με ΟΔΠ ιστορικό τραύματος.
Στο πλαίσιο της Διαλεκτικής Συμπεριφορικής Θεραπείας, οι δυσκολίες στη ρύθμιση των συναισθημάτων θεωρείται ότι μπορεί να προκύπτουν από έναν συνδυασμό αυξημένης συναισθηματικής ευαισθησίας και ενός περιβάλλοντος που δεν κατάφερε να αναγνωρίσει, να κατανοήσει ή να ανταποκριθεί με συνέπεια στις συναισθηματικές ανάγκες του παιδιού.
Η ΟΔΠ, επομένως, δεν είναι απλώς «υπερβολική συναισθηματικότητα». Είναι ένα σύνθετο μοτίβο που μπορεί να επηρεάσει βαθιά την εικόνα του εαυτού, τις σχέσεις και τον τρόπο με τον οποίο ένα άτομο διαχειρίζεται το συναίσθημά του. Παράλληλα, υπάρχουν αποτελεσματικές θεραπευτικές προσεγγίσεις και η πορεία δεν είναι προκαθορισμένη από τη διάγνωση.