Υπάρχει μια φράση που όλες οι μαμάδες ακούμε από την πρώτη στιγμή που κρατάμε το μωρό μας στην αγκαλιά: «Απόλαυσέ το, γιατί ο καιρός περνάει γρήγορα». Τότε, ανάμεσα στις πάνες και τα ξενύχτια, η φράση αυτή μοιάζει με μακρινή θεωρία. Όμως, η στιγμή που τα παιδιά μεγαλώνουν και φεύγουν από το σπίτι έρχεται πάντα πιο γρήγορα από όσο είμαστε έτοιμες να αντέξουμε.
Πολλές γυναίκες αφιερώνουν τη ζωή τους ολοκληρωτικά στα παιδιά τους. Και όταν εκείνα ανοίγουν τα φτερά τους, η ικανοποίηση του «τα κατάφεραν» αναμιγνύεται με μια παράξενη θλίψη. Είναι μια περίοδος συναρπαστική και λυπηρή ταυτόχρονα.
Το ερώτημα που προκύπτει είναι ένα: Πώς συνεχίζεις τη ζωή σου όταν το σπίτι ησυχάζει; Πώς διαχειρίζεσαι το κενό που αφήνει η απουσία τους, ένα κενό που συχνά σε κάνει να αναζητάς την παλιά σου εαυτή;
Υπάρχουν αμέτρητα βιβλία για την εγκυμοσύνη και τη νηπιακή ηλικία, αλλά ελάχιστα για το πώς να επιβιώσουμε συναισθηματικά όταν η μητρότητα αλλάζει μορφή.
Εδώ είναι όσα θα θέλαμε να μας είχε πει κάποιος γι’ αυτή τη φάση της ζωής:
1. Η προετοιμασία ξεκινά… ενώ είναι ακόμα εκεί
Ο ελεύθερος χρόνος που προκύπτει ξαφνικά είναι πολύ περισσότερος από όσο νομίζουμε. Οι σκέψεις και οι μέρες αλλάζουν ρυθμό. Δεν χρειάζεται πια τόσο μαγείρεμα, τόσες δουλειές, τόση φροντίδα. Η ησυχία μπορεί να γίνει δύσκολη αν δεν έχεις ένα δικό σου πλάνο.
Μην περιμένετε να φύγουν για να βρείτε τι σας αρέσει. Ξεκινήστε ένα νέο χόμπι, γραφτείτε σε ένα μάθημα ή κάντε εθελοντισμό όσο τα παιδιά είναι ακόμα στο σπίτι. Χτίστε τη δική σας ρουτίνα τώρα, ώστε να έχετε μια σταθερά όταν το σπίτι αδειάσει.
2. Δώστε χρόνο στη νέα εκδοχή του εαυτού σας
Η προσαρμογή στην «άδεια φωλιά» είναι μια διαδικασία που δεν βιάζεται. Ακόμα και αν είστε πλήρως απασχολημένες, μπορεί να πάρει πάνω από έναν χρόνο για να σταματήσετε να νιώθετε αυτό το «άδειασμα».
Μην αναρωτιέστε πότε θα νιώσετε ξανά «ο παλιός σας εαυτός». Εξελίσσεστε σε κάτι νέο. Επιτρέψτε στον εαυτό σας να νιώσει όλα τα συναισθήματα: τη χαρά για την ανεξαρτησία τους, αλλά και τον πόνο της έλλειψης. Η αλλαγή αυτή θέλει χρόνο και υπομονή.
3. Ανακαλύψτε ξανά τον σκοπό σας
Όταν όλη η ζωή σου είναι προγραμματισμένη γύρω από το σχολείο, τις δραστηριότητες και τις ανάγκες των παιδιών, το μέλλον μπορεί να μοιάζει με κενό καμβά. Τα παιδιά θα μας χρειάζονται πάντα, αλλά με έναν διαφορετικό τρόπο. Αυτό αφήνει το δικό μας «κεφάλαιο» ορθάνοιχτο.
Είναι εντάξει να νιώθετε χαμένες στην αρχή. Είναι εντάξει να θρηνήσετε την περίοδο που πέρασε. Αλλά δείτε το και ως μια απελευθερωτική ευκαιρία: Είναι η στιγμή που οι επιλογές της ημέρας είναι επιτέλους δικές σας.
Μην βιαστείτε να γεμίσετε το κενό. Αφήστε τον εαυτό σας να αναπνεύσει σε αυτή την αβεβαιότητα. Είναι μια καταπληκτική στιγμή να ανακαλύψετε ξανά ποια είστε πέρα από τον ρόλο της μητέρας. Μπορεί στην αρχή να νιώθετε αδέξια, αλλά με τον χρόνο, θα αρχίσετε να απολαμβάνετε αυτή τη νέα ελευθερία.