Όταν το παιδί δεν προσκαλείται στο Halloween πάρτι

Τι νιώθει ένα παιδί όταν δεν προσκαλείται σε πάρτι του Halloween και πώς επηρεάζεται ο γονιός; Η συστημική ψυχοθεραπεία εξηγεί πώς να το στηρίξετε.

Με τις κολοκύθες, τις στολές και τα πάρτι του Halloween, οι ομαδικές συνομιλίες των γονιών γεμίζουν φωτογραφίες από χαμογελαστά μασκαρεμένα παιδιά. Για ορισμένα παιδιά, όμως, η γιορτή έχει και μια πιο πικρή πλευρά, καθώς βιώνουν σιωπηλά την απογοήτευση ότι δεν προσκλήθηκαν.

Για ένα παιδί, ο αποκλεισμός από μια παρέα μπορεί να βιωθεί ως απόρριψη του ίδιου του εαυτού του. Συχνά προκαλεί λύπη, ντροπή ή θυμό, ενώ μπορεί να το οδηγήσει να αμφισβητήσει την αξία του ή να αποσυρθεί από τους συνομηλίκους του.

Η συστημική ψυχοθεραπεία, ωστόσο, μας θυμίζει ότι μια τέτοια εμπειρία δεν αφορά μόνο το παιδί, αλλά ολόκληρη την οικογένεια. Ο γονιός συχνά πληγώνεται εξίσου, ενώ ενεργοποιούνται και δικές του παλαιότερες εμπειρίες αποκλεισμού. Μπορεί να αναρωτηθεί αν η οικογένεια είναι αποδεκτή στον κοινωνικό της κύκλο ή πώς τη βλέπουν οι άλλοι γονείς. Ταυτόχρονα, ίσως ανησυχήσει για τις κοινωνικές δεξιότητες του παιδιού του ή, αντίθετα, να θυμώσει με όσους το παρέλειψαν.

Δεν είναι λίγοι οι γονείς που, χωρίς να το συνειδητοποιούν, βλέπουν στο παιδί τους έναν καθρέφτη του εαυτού τους. Ένας γονιός που βίωσε ο ίδιος τον αποκλεισμό στα σχολικά του χρόνια μπορεί να διαβάσει την εμπειρία του παιδιού μέσα από τη δική του παλιά πληγή, αποδίδοντάς του συναισθήματα που ίσως δεν έχει. Η συστημική ψυχοθεραπεία περιγράφει αυτό το φαινόμενο ως μεταβίβαση βιωμάτων από τη μία γενιά στην άλλη και τονίζει τη σημασία της διαφοροποίησης: το παιδί δεν αποτελεί συνέχεια των γονιών του, αλλά ένα ξεχωριστό πρόσωπο, με τη δική του ιστορία, τις δικές του αντοχές και τον δικό του τρόπο να αντιλαμβάνεται όσα συμβαίνουν. Ό,τι για τον γονιό υπήρξε κάποτε τραυματικό, για το παιδί μπορεί να είναι απλώς μια μικρή απογοήτευση.

Η αντίδραση των γονιών καθορίζει σε μεγάλο βαθμό τον τρόπο με τον οποίο το παιδί θα επεξεργαστεί το γεγονός. Όταν ο γονιός διαχειρίζεται πρώτα τα δικά του συναισθήματα, μπορεί να ακούσει το παιδί χωρίς να μεγεθύνει ή να υποβαθμίσει το βίωμά του. Η αναγνώριση της λύπης του, η διαβεβαίωση ότι η αξία του δεν εξαρτάται από μια πρόσκληση και η ενίσχυση των φιλιών που ήδη έχει λειτουργούν προστατευτικά.

Σε τελική ανάλυση, η οικογένεια μπορεί να μετατρέψει μια δυσάρεστη στιγμή σε ευκαιρία για ενίσχυση της ανθεκτικότητας και του δεσμού μεταξύ τους.

ΔΗΜΟΦΙΛΗ