Όλοι έχουμε βρεθεί σε αυτή τη θέση. Το παιδί σας εκφράζει έντονα συναισθήματα ή βρίσκεται στη μέση μιας πλήρους κρίσης (tantrum), και εσείς νιώθετε ότι χάνετε τη γη κάτω από τα πόδια σας. Όσο ώριμος κι αν είστε, είναι ανθρώπινο να εξαντληθείτε όταν έρχεστε αντιμέτωποι με ένα φωνακλάδικο, ανεξέλεγκτο παιδί. Μερικές φορές, η κόπωση μετατρέπεται σε κάτι περισσότερο καθώς καταλήγετε να έχετε κι εσείς μια «μικρή κρίση» μαζί του.
Αυτή η αντίδραση είναι απόλυτα κατανοητή. Ωστόσο, η διαχείριση των δικών μας συναισθημάτων είναι το «κλειδί» για να βοηθήσουμε το παιδί μας να διαχειριστεί τα δικά του. Ζητήσαμε τη συμβουλή τεσσάρων ειδικών θεραπευτών και συγκέντρωσαμε πρακτικές στρατηγικές για να παραμείνουμε ο «φάρος» ηρεμίας μέσα στην καταιγίδα.
Γιατί η δική σας αντίδραση είναι ο καθρέφτης του παιδιού
Μπορεί να νομίζετε ότι ο θυμός ή η απόγνωσή σας είναι μια εσωτερική μάχη, αλλά στην πραγματικότητα η συναισθηματική ενέργεια είναι μεταδοτική. Αν η ενέργειά μας είναι έντονη, το παιδί θα κλιμακώσει την αντίδρασή του.
Επιπλέον, ο τρόπος που αντιδρούμε είναι το πρώτο μάθημα συναισθηματικής νοημοσύνης για το παιδί. Μια μετρημένη αντίδραση διδάσκει στο παιδί ότι είναι δυνατόν να επεξεργαζόμαστε τα συναισθήματα με ωριμότητα. Τελικά, θα μάθει τις δεξιότητες αυτορρύθμισης απλώς παρακολουθώντας εσάς.
Η βιολογία του θυμού: Τι συμβαίνει στον εγκέφαλό σας;
Για να ελέγξουμε κάτι, πρέπει να το κατανοήσουμε. Όταν το παιδί φωνάζει, η αμυγδαλή στον εγκέφαλό σας (το κέντρο επεξεργασίας συναισθημάτων) ανιχνεύει κίνδυνο. Αυτό ενεργοποιεί την αντίδραση «μάχη, φυγή ή πάγωμα».
Εκείνη τη στιγμή ο προμετωπιαίος φλοιός, το κομμάτι που μας βοηθά να σκεφτόμαστε λογικά, προσωρινά «αποσυνδέεται». Η αναγνώριση αυτής της βιολογικής διαδικασίας είναι το πρώτο βήμα για να «επανενεργοποιήσετε» τη λογική σας και να δείξετε στο παιδί ένα υγιές πρότυπο.
Στρατηγικές για να μείνετε ψύχραιμοι
1. «Ακολουθήστε το Ρεύμα» Αντί να αντιδράσετε αμέσως, οραματιστείτε το συναίσθημά σας σαν ένα κύμα στον ωκεανό. Οι γονείς συχνά εκπλήσσονται από το πόσο γρήγορα αυτά τα κύματα υψώνονται, αλλά και πόσο προσωρινά είναι. Παρατηρήστε το κύμα να φτάνει στο αποκορύφωμά του και να υποχωρεί πριν μιλήσετε.
2. Η «Αγκαλιά της Πεταλούδας» Μια τεχνική γείωσης: Τοποθετήστε τα χέρια χιαστί στο στήθος σας και χτυπήστε ελαφρά και εναλλάξ τους ώμους σας. Αυτός ο ρυθμικός χτύπος ηρεμεί το νευρικό σύστημα. Μπορείτε να το κάνετε και στο παιδί σας ενώ το αγκαλιάζετε.
3. Η Τέχνη της Μη-Αντίδρασης Αν το παιδί δεν κινδυνεύει να χτυπήσει, είναι εντάξει να μην παρέμβετε αμέσως. Πάρτε μερικά λεπτά για να συγκεντρωθείτε πριν προσπαθήσετε να ρυθμίσετε την κατάσταση.
4. Χρησιμοποιήστε έτοιμες φράσεις που σας ηρεμούν., όπως: «Είμαι ικανός γονιός, μπορώ να το χειριστώ» ή «Το παιδί μου είναι καλόκαρδο, απλώς περνάει μια δύσκολη στιγμή».
5. Χαμηλώστε την Ένταση (κυριολεκτικά) Μιλάτε πιο απαλά από το κανονικό. Αυτό αναγκάζει το νευρικό σας σύστημα να ηρεμήσει και στέλνει ένα μήνυμα ασφάλειας στο παιδί.
6. Η Δύναμη της Αναπνοής και το «Διάλειμμα» Εστιάστε στην εισπνοή και την εκπνοή σας. Αν νιώθετε ότι θα εκραγείτε, κάντε ένα σύντομο διάλειμμα. Πείτε: «Η μαμά νιώθει απογοητευμένη. Πάω στο δωμάτιο για ένα λεπτό να ηρεμήσω και θα γυρίσω αμέσως να σε βοηθήσω». Έτσι δείχνετε ότι τα συναισθήματα είναι φυσιολογικά και ότι δεν εγκαταλείπετε το παιδί.
Τι να αποφύγετε
- Μην ανταποδίδετε την ενέργειά τους: Οι φωνές και οι απειλές ενισχύουν την υπερφόρτωση του παιδιού και του προκαλούν ντροπή.
- Μην το παίρνετε προσωπικά: Το παιδί δεν σας επιτίθεται επίτηδες. Είναι μια περίπτωση δυσλειτουργίας, όχι μια προσωπική προσβολή.
Πότε να ζητήσετε βοήθεια
Αν νιώθετε ότι οι αντιδράσεις σας είναι σταθερά εκτός ελέγχου, μην διστάσετε να αναζητήσετε υποστήριξη. Ψυχολόγοι που ειδικεύονται στη συμβουλευτική γονέων ή ομάδες υποστήριξης μπορούν να σας δώσουν τα εργαλεία που λείπουν.
Θυμηθείτε: Δεν μπορείτε να γεμίσετε ένα ποτήρι από μια άδεια κανάτα. Η φροντίδα της δικής σας ψυχικής υγείας είναι το μεγαλύτερο δώρο που μπορείτε να κάνετε στο παιδί σας.
πηγή: parents