Περίπου 400 επιτυχόντες δεν εγγράφηκαν φέτος στο Πανεπιστήμιο Πατρών — ανάμεσά τους ακόμη και εννέα νέοι που είχαν περάσει στην Ιατρική. Πίσω από τους αριθμούς βρίσκονται οικογένειες που δυσκολεύονται να καλύψουν το υψηλό κόστος στέγασης και μετακίνησης.
Μια θέση στο πανεπιστήμιο αποτελεί για πολλά παιδιά την ανταμοιβή μιας απαιτητικής και αγχωτικής προσπάθειας. Όμως η επιτυχία στις Πανελλαδικές δεν σημαίνει πάντα ότι οι σπουδές μπορούν πράγματι να ξεκινήσουν.
Περίπου 400 επιτυχόντες δεν προχώρησαν φέτος στην εγγραφή τους στο Πανεπιστήμιο Πατρών, όπως ανέφερε ο πρύτανης του ιδρύματος, Χρήστος Μπούρας. Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι ανάμεσά τους βρίσκονται εννέα φοιτητές που είχαν πετύχει την εισαγωγή τους στην Ιατρική Σχολή, καθώς και περίπου 20 επιτυχόντες σε δημοφιλή πολυτεχνικά τμήματα, όπως των Μηχανολόγων και των Ηλεκτρολόγων Μηχανικών.
Το υψηλό κόστος που καλούνται να σηκώσουν οι οικογένειες
Σύμφωνα με τον πρύτανη, μία από τις βασικές αιτίες είναι οι οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι οικογένειες, σε συνδυασμό με τα υψηλά ενοίκια και το κόστος μετακίνησης.
Για έναν νέο που περνά σε σχολή μακριά από τον τόπο κατοικίας του, η φοίτηση προϋποθέτει ενοίκιο, λογαριασμούς, διατροφή και καθημερινές μετακινήσεις. Έτσι, για αρκετά νοικοκυριά, η πολυπόθητη εισαγωγή στο πανεπιστήμιο μετατρέπεται σε μια οικονομική υποχρέωση που αδυνατούν να αναλάβουν.
Το Πανεπιστήμιο Πατρών διαθέτει φοιτητικές εστίες για όσους πληρούν τα προβλεπόμενα κριτήρια, ενώ συνεχίζει να παρέχει δωρεάν σίτιση μέχρι την ολοκλήρωση των σχετικών διαδικασιών. Ωστόσο, όπως επισήμανε ο κ. Μπούρας, το πανεπιστήμιο δεν μπορεί να αντιμετωπίσει μόνο του ένα πρόβλημα τόσο μεγάλης κλίμακας.
Λιγότεροι φοιτητές τα επόμενα χρόνια
Ο πρύτανης προειδοποίησε ότι η κατάσταση αναμένεται να γίνει ακόμη δυσκολότερη εξαιτίας της δημογραφικής συρρίκνωσης. Σήμερα προσφέρονται περίπου 70.000 θέσεις στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και οι εισακτέοι υπολογίζονται στις 60.000. Μέχρι το 2040, όμως, οι νέοι φοιτητές ενδέχεται να περιοριστούν στις 30.000 με 32.000.
Για τον λόγο αυτό έθεσε την ανάγκη συνολικής αναδιάρθρωσης του ακαδημαϊκού χάρτη, χωρίς να αποκλείει συγχωνεύσεις πανεπιστημίων και τμημάτων.
Πίσω από τα στοιχεία, πάντως, παραμένει μια ιδιαίτερα σκληρή πραγματικότητα: παιδιά που κατάφεραν να κερδίσουν μια θέση ακόμη και σε σχολές υψηλής ζήτησης μπορεί να αναγκάζονται να εγκαταλείψουν το όνειρό τους, όχι επειδή δεν προσπάθησαν αρκετά, αλλά επειδή οι οικογένειές τους δεν μπορούν να αντέξουν το κόστος.