Το ανθρώπινο μυαλό είναι ένας ακούραστος ταξιδιώτης. Είτε βρισκόμαστε στο γραφείο, είτε στο γυμναστήριο, είτε πλένουμε τα πιάτα, οι σκέψεις μας σπάνια μένουν ακίνητες. Συχνά «παρασύρονται» μακριά από το παρόν, εξερευνώντας αναμνήσεις ή σχεδιάζοντας το μέλλον.
Όμως, μια νέα έρευνα που δημοσιεύθηκε στο Proceedings of the National Academy of Sciences φέρνει στο φως μια άγνωστη μέχρι τώρα πτυχή αυτής της διαδρομής, δηλαδή την περιπλάνηση όχι σε ιδέες, αλλά μέσα στο ίδιο μας το σώμα.
Τι είναι το «Body Wandering»;
Μέχρι σήμερα, οι επιστήμονες επικεντρώνονταν στις γνωστικές πτυχές της ονειροπόλησης (σχέδια, γεγονότα, κοινωνικές σχέσεις). Ο Micah Allen, νευροεπιστήμονας στο Πανεπιστήμιο του Ώρχους, υποστηρίζει ότι έχουμε παραβλέψει το «body wandering», τη στιγμή που ο νους εστιάζει αυθόρμητα στις εσωτερικές σωματικές αισθήσεις, όπως η αναπνοή, ο χτύπος της καρδιάς ή η αίσθηση της ουροδόχου κύστης.
Η εμπειρία μέσα στον μαγνήτη
Οι ερευνητές μελέτησαν 536 άτομα μέσα σε μαγνητικό τομογράφο. Τα αποτελέσματα αποκάλυψαν κάτι εντυπωσιακό: η «σωματική» ονειροπόληση έχει μια εντελώς διαφορετική εγκεφαλική υπογραφή από την παραδοσιακή γνωστική περιπλάνηση.
Ωστόσο, η εμπειρία αυτή συνοδευόταν από μια αντίφαση:
- Στο παρόν: Όσοι εστίαζαν περισσότερο στο σώμα τους κατά τη διάρκεια της εξέτασης, ανέφεραν περισσότερα αρνητικά συναισθήματα. Ίσως ο περιορισμένος χώρος του τομογράφου να ενέτεινε αυτή την αίσθηση «εγκλωβισμού» στις σωματικές αισθήσεις.
- Μακροπρόθεσμα: Παραδόξως, οι ίδιοι άνθρωποι εμφάνιζαν λιγότερα συμπτώματα κατάθλιψης και ΔΕΠΥ στην καθημερινότητά τους.
Η ενδοδεκτικότητα ως «ασπίδα»
Γιατί η εστίαση στο σώμα να λειτουργεί προστατευτικά; Οι ερευνητές εξηγούν ότι οι ψυχικές διαταραχές συνδέονται συχνά με τη μειωμένη ενδοδεκτικότητα, την ικανότητα, δηλαδή, να συνδέεται κανείς με τα σήματα του σώματός του.
«Η επαφή με τα εσωτερικά σήματα μπορεί να λειτουργεί προστατευτικά απέναντι σε επιβλαβή μοτίβα σκέψης, όπως η εμμονική ανακύκλωση λαθών του παρελθόντος», αναφέρει η Leah Banellis, συν-συγγραφέας της μελέτης.
Ενώ μια στιγμή εστίασης στην αναπνοή μπορεί να μας προκαλέσει προσωρινή δυσφορία ή άγχος, σε βάθος χρόνου φαίνεται να σταθεροποιεί τον ψυχισμό, εμποδίζοντας τον νου να χαθεί σε σκοτεινές, αφηρημένες σκέψεις.
Μια νέα γέφυρα στην επιστήμη
Παρά τους περιορισμούς της μελέτης, όπως το γεγονός ότι οι σκέψεις καταγράφηκαν μόνο μία φορά, η εργασία αυτή ανοίγει έναν νέο δρόμο. Όπως επισημαίνει ο νευροεπιστήμονας Aaron Kucyi, για πρώτη φορά οι ερευνητές της περιπλάνησης του νου και οι μελετητές του σώματος ενώνονται.
Η κατανόηση του πώς το μυαλό μας «ταξιδεύει» κάτω από το δέρμα μας μπορεί να αποτελέσει το κλειδί για νέες θεραπευτικές προσεγγίσεις, μετατρέποντας την απλή επίγνωση της αναπνοής μας σε ένα ισχυρό εργαλείο ψυχικής ανθεκτικότητας.
πηγή: sciencenews.com