Κάποτε, η φράση «red flag» (κόκκινη σημαία) είχε μια πολύ συγκεκριμένη, σχεδόν σωτήρια σημασία καθώς ήταν το σήμα κινδύνου. Ήταν η σειρήνα που χτυπούσε στο μυαλό σου όταν ο άλλος στο πρώτο ραντεβού μιλούσε άσχημα στη σερβιτόρα, δήλωνε ότι «όλες οι πρώην του ήταν τρελές» ή σου αποκάλυπτε με καμάρι ότι δεν πιστεύει στη φορολογική δήλωση.
Όμως σήμερα το ίντερνετ και ειδικότερα το TikTok και το Reddit πήρε μια χρήσιμη έννοια της ψυχολογίας και την έκανε σούπα.
«Δεν του αρέσει το σούσι; RED FLAG!»
Πλέον, ο όρος έχει χάσει εντελώς το μέτρο. Παρακολουθείς συζητήσεις στο διαδίκτυο και αναρωτιέσαι αν ζεις σε ψυχιατρική κλινική ή σε παιδική χαρά:
«Βάζει ανανά στην πίτσα; Μεγάλο red flag!» (Όχι, απλά έχει περίεργο γούστο).
«Δεν απάντησε στο μήνυμα μέσα σε 4 λεπτά; Toxic red flag!» (Ή απλά δουλεύει, οδηγεί, ή… κάνει μπάνιο).
«Διαβάζει κόμικς στα 30; Dealbreaker red flag!»
Έχουμε φτάσει στο σημείο να βαφτίζουμε «κόκκινη σημαία» οποιαδήποτε προσωπική προτίμηση, ιδιοτροπία ή απλή διαφωνία δεν ταιριάζει 100% με τα δικά μας θέλω. Μπερδέψαμε την πραγματική συναισθηματική επικινδυνότητα με το «απλώς δεν μου αρέσει το γούστο σου».
Πίσω όμως από το γέλιο και την υπερβολή, κρύβεται μια πιο σοβαρή τάση που αξίζει να μας προβληματίσει.
Κανένας άνθρωπος δεν έρχεται «εργοστασιακά ρυθμισμένος» στα μέτρα μας. Όλοι κουβαλάμε παραξενιές, κακές μέρες, αμήχανες στιγμές και ελαττώματα. Αν αναζητάμε έναν σύντροφο ή φίλο με zero “red flags” (όπως εμείς τα ορίζουμε), ψάχνουμε έναν ρομποτικό καθρέφτη του εαυτού μας.
Όταν βάζουμε στην ίδια ζυγαριά έναν χειριστικό/κακοποιητικό άνθρωπο με κάποιον που απλά ξεχνάει τα κλειδιά του ή δεν βλέπει Marvel, χάνουμε το μέτρο. Αν τα πάντα είναι «red flag», τότε τίποτα δεν είναι τελικά red flag κι εκεί ακριβώς γινόμαστε ευάλωτοι στους πραγματικά επικίνδυνους ανθρώπους.
Μήπως η μανία μας να βρίσκουμε «σημαίες» στους πάντες είναι απλώς ένας βολικός αμυντικός μηχανισμός; Ένας τρόπος να απορρίπτουμε τους άλλους πριν προλάβουν να μας πλησιάσουν και να μας πληγώσουν;
Ας κάνουμε μια χάρη στους εαυτούς μας. Ας κρατήσουμε τις κόκκινες σημαίες για τη χειραγώγηση, το ψέμα, την ασέβεια και την κακοποίηση.
Για όλα τα άλλα από το πώς τρώει τα δημητριακά του μέχρι το αν προτιμάει το βουνό από τη θάλασσα ας εφεύρουμε μια άλλη κατηγορία, τύπου «Απλώς ένας άλλος άνθρωπος». Είναι πολύ πιο ανακουφιστικό.