Έφηβοι και απογοήτευση από τα δώρα των γιορτών: Τι λέει η ψυχολογία

Ο Στεφανία Μπουσμπουρέλη μιλά για την απογοήτευση των εφήβων από τα «δώρα» της κοινωνίας, αναδεικνύοντας τις προσδοκίες, τις πιέσεις και την ανάγκη για ουσιαστική κατανόηση και στήριξη.

 

Οι γιορτές συχνά συνοδεύονται από υψηλές προσδοκίες για χαρά, σύνδεση, αλλά και για «το τέλειο δώρο». Κι όμως, για πολλούς γονείς η πραγματικότητα είναι διαφορετική: ο έφηβος ανοίγει το πακέτο, το βλέμμα σκοτεινιάζει και η απογοήτευση είναι εμφανής, καθώς το δώρο δεν ανταποκρινόταν σε αυτό που είχε στο μυαλό του. Το αποτέλεσμα; Ένταση, σιωπή ή ακόμη και θυμός.

Παρότι συχνά περιμένουμε από τους εφήβους να δείχνουν ευγνωμοσύνη, η αναπτυξιακή ψυχολογία εξηγεί γιατί αυτό δεν είναι πάντα εύκολο. Η εφηβεία είναι μια περίοδος έντονων συναισθημάτων και ακόμη ανώριμων μηχανισμών συναισθηματικής ρύθμισης. Τα μέρη του εγκεφάλου που βοηθούν τον έφηβο να ελέγχει τις παρορμήσεις του και να βλέπει τη “μεγάλη εικόνα” δεν έχουν ακόμη ωριμάσει πλήρως, ενώ τα συναισθήματα αυτή την περίοδο είναι ιδιαίτερα έντονα. Έτσι, η απογοήτευση βιώνεται έντονα και εκφράζεται συχνά χωρίς φίλτρο.

Οι ειδικοί συμφωνούν ότι το πρώτο και πιο σημαντικό βήμα είναι να μην χάσουμε την ψυχραιμία μας. Όπως εξηγεί η Mandy Silverman από το Child Mind Institute, το να ακούσουμε πλήρως τον έφηβο και να αναγνωρίσουμε το συναίσθημά του δεν σημαίνει ότι συμφωνούμε μαζί του. Σημαίνει ότι δείχνουμε πως τον παίρνουμε στα σοβαρά. Μια φράση όπως «Καταλαβαίνω ότι είσαι απογοητευμένος» μπορεί να μειώσει την ένταση και να ανοίξει χώρο για σκέψη.

Εξίσου σημαντικό είναι να θυμόμαστε ότι αυτή η αντίδραση είναι φυσιολογική. Η Deborah Paris, κοινωνική λειτουργός με εμπειρία στους εφήβους, τονίζει ότι «όταν τα συναισθήματα είναι έντονα, τα μαθήματα ευγνωμοσύνης δεν έχουν αποτέλεσμα». Αυτές οι συζητήσεις έχουν νόημα μόνο αφού ο έφηβος ηρεμήσει και επανακτήσει συναισθηματική ισορροπία.

Η επικύρωση και η ενσυναίσθηση αποτελούν βασικά εργαλεία. Όπως σημειώνει η Lisa Damour, «Τα συναισθήματα δεν ξεπερνιούνται με αποφυγή· χρειάζονται πρώτα αναγνώριση και αποδοχή για να εκτονωθούν». Όταν ο έφηβος νιώσει ότι ακούγεται και δεν κρίνεται, είναι πιο πιθανό να επεξεργαστεί την απογοήτευση και να προχωρήσει.

Τέλος, μερικές φορές το καλύτερο που μπορούμε να κάνουμε είναι να δώσουμε χώρο. Η σιωπή, ο χρόνος και η διαβεβαίωση ότι είμαστε διαθέσιμοι αν μας χρειαστούν, βοηθούν τους εφήβους να αναπτύξουν ανθεκτικότητα και δικούς τους τρόπους αντιμετώπισης.

Η απογοήτευση από τα δώρα των γιορτών δεν είναι ένδειξη αχαριστίας. Είναι μια αναπτυξιακή στιγμή, μια ευκαιρία να διδάξουμε  όχι με λόγια, αλλά με στάση πώς διαχειριζόμαστε τα δύσκολα συναισθήματα και πώς η κατανόηση προηγείται της ευγνωμοσύνης.

ΔΗΜΟΦΙΛΗ