Μια νέα μελέτη από ερευνητές του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης (NYU) έρχεται να ανατρέψει μια διαδεδομένη αντίληψη σχετικά με τη διγλωσσία. Σύμφωνα με τα ευρήματα, οι άνθρωποι που μιλούν περισσότερες από μία γλώσσες δεν διαθέτουν ξεχωριστούς «γραμματικούς μηχανισμούς» για καθεμία από αυτές. Αντίθετα, ο εγκέφαλος φαίνεται να χρησιμοποιεί ένα κοινό νευρωνικό σύστημα για την επεξεργασία της γραμματικής, ανεξάρτητα από τη γλώσσα που χρησιμοποιείται.
Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν μαγνητοεγκεφαλογραφία (MEG), μια τεχνική που καταγράφει τη νευρωνική δραστηριότητα με ακρίβεια χιλιοστών του δευτερολέπτου. Κατά τη διάρκεια του πειράματος, δίγλωσσοι ομιλητές αγγλικών και ισπανικών κλήθηκαν να μετατρέψουν λέξεις από τον ενικό στον πληθυντικό, ενώ παράλληλα καταγραφόταν η εγκεφαλική τους δραστηριότητα.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι οι ερευνητές χρησιμοποίησαν όχι μόνο πραγματικές λέξεις, αλλά και ψευδολέξεις, δηλαδή κατασκευασμένες λέξεις χωρίς νόημα. Με αυτόν τον τρόπο μπόρεσαν να διαπιστώσουν ότι ο εγκέφαλος δεν βασίζεται απλώς στην απομνημόνευση λεξιλογίου, αλλά εφαρμόζει αφηρημένους γραμματικούς κανόνες ακόμη και σε εντελώς νέες λέξεις.
Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι το ίδιο νευρωνικό μοτίβο ενεργοποιείται τόσο στα αγγλικά όσο και στα ισπανικά, υποστηρίζοντας την ύπαρξη ενός κοινού «γραμματικού πυρήνα». Με άλλα λόγια, η γραμματική φαίνεται να λειτουργεί ως ένας επαναχρησιμοποιούμενος γνωστικός μηχανισμός που προσαρμόζεται σε διαφορετικά γλωσσικά συστήματα.
Τα ευρήματα αυτά προσφέρουν σημαντικές γνώσεις για τον τρόπο με τον οποίο μαθαίνουμε νέες γλώσσες. Αντί ο εγκέφαλος να δημιουργεί ένα νέο σύστημα για κάθε γλώσσα, φαίνεται να αξιοποιεί έναν ήδη υπάρχοντα μηχανισμό, ενσωματώνοντας σε αυτόν νέο λεξιλόγιο και νέους κανόνες. Η ανακάλυψη αυτή συμβάλλει στην καλύτερη κατανόηση της γλωσσικής ανάπτυξης και αναδεικνύει την εντυπωσιακή ευελιξία του ανθρώπινου εγκεφάλου.