Υπάρχουν εκατοντάδες αντικρουόμενες θεωρίες για το πώς χτίζεται η αυτοπεποίθηση των παιδιών. Πρέπει να τα επαινούμε για τα πάντα; Μήπως αν τους δίνουμε συνεχώς ένα «χρυσό αστέρι» επιφέρουμε το αντίθετο αποτέλεσμα; Όπως συμβαίνει συχνά, η πιο αποτελεσματική λύση κρύβεται στην απλότητα – και βρίσκεται ακριβώς έξω από το οπτικό μας πεδίο.
Η Namwila Mulwanda και ο σύντροφός της Zephi, υποστηρικτές της «ήρεμης γονεϊκότητας» (gentle parenting), μοιράστηκαν στο Instagram μια τεχνική που έκανε εκατομμύρια γονείς να πουν «γιατί δεν το σκέφτηκα τόσο καιρό;».
Η στρατηγική τους; Να μιλάνε για την κόρη τους, τη Nhyara, όταν εκείνη είναι αρκετά κοντά για να τους ακούσει, αλλά δεν τους βλέπει. > «Η δική μου συμβουλή: Μιλήστε πίσω από την πλάτη του παιδιού σας, έτσι ώστε να μπορεί να σας ακούσει», γράφει η Mulwanda στην ανάρτησή της που ξεπέρασε το 1 εκατομμύριο likes.
Πώς λειτουργεί στην πράξη
Στο βίντεο, οι δύο γονείς κάθονται σε μια γωνιά του σπιτιού και συζητούν χαμηλόφωνα, ρίχνοντας κλεφτές ματιές για να βεβαιωθούν ότι η μικρή τους ακούει:
- «Είμαι τόσο περήφανη γι’ αυτήν και για όσα καταφέρνει», ξεκινάει η μαμά.
- «Προσπαθεί τόσο πολύ με το διάβασμά της. Θυμάσαι εκείνη τη δύσκολη λέξη; Αφιέρωσε χρόνο και δεν τα παράτησε μέχρι να την προφέρει σωστά», συμπληρώνει ο μπαμπάς, εξαίροντας παράλληλα την ανεξαρτησία της.
Η συζήτηση κλείνει με τους δυο τους να συμφωνούν ψιθυριστά για το πόσο «καταπληκτική» είναι. Η Nhyara, χωρίς να συμμετέχει, απορροφά κάθε λέξη.
Τι λέει η επιστήμη: Γιατί ο «κρυφός» έπαινος είναι πιο ισχυρός;
Όσο κι αν ακούγεται περίεργο, η ψυχολογία επιβεβαιώνει πλήρως αυτή την προσέγγιση. Ο έμμεσος έπαινος (overheard praise) έχει πολύ βαθύτερο αντίκτυπο στα παιδιά από τον άμεσο.
Τα παιδιά είναι εξαιρετικά έξυπνα. Αντιλαμβάνονται πολύ νωρίς ότι όταν ένας γονιός τους λέει απευθείας «μπράβο», συχνά το κάνει με σκοπό: για να τα ενθαρρύνει, να τα κάνει να νιώσουν καλά ή να επαναλάβουν μια συμπεριφορά.
Αντίθετα, όταν «κρυφακούν» τους γονείς τους να μιλάνε μεταξύ τους, θεωρούν ότι αυτή η συζήτηση αντανακλά την απόλυτη, αφιλτράριστη αλήθεια. Δεν υπάρχει σκοπός, δεν υπάρχει προσποίηση. Είναι η πραγματική γνώμη των γονιών τους για εκείνα.
Γονείς μοιράζονται τις δικές τους ιστορίες
Στα σχόλια της ανάρτησης, το κύμα ενθουσιασμού ήταν τεράστιο, με πολλούς γονείς να περιγράφουν πώς εφαρμόζουν παρόμοιες ιδέες:
- «Ως μονογονέας, παίρνω τηλέφωνο τη γιαγιά ή μια φίλη μου και προσποιούμαι ότι της λέω τα νέα μας, φροντίζοντας να με ακούει ο γιος μου από το διπλανό δωμάτιο», έγραψε μια μητέρα.
- «Ο γιος μου φοβόταν να κατέβει τις σκάλες», μοιράστηκε ένας άλλος γονιός. «Ο σύζυγός μου είπε δυνατά: “Είναι τόσο γενναίος τελευταία, δείχνει μεγάλο θάρρος”. Την επόμενη μέρα, όταν πήγαμε να τον πάρουμε αγκαλιά, μας σταμάτησε και είπε: “Όχι, έχω πολύ θάρρος μέσα μου!”».
Οδηγός για σωστό «θετικό κουτσομπολιό»
Για να πετύχει το κόλπο και να μην γυρίσει μπούμερανγκ, υπάρχουν 3 βασικοί κανόνες:
- Εστιάστε στην προσπάθεια, όχι στο αποτέλεσμα: Μην πείτε «είναι η πιο έξυπνη στην τάξη». Πείτε «είδα πόση ώρα κάθισε και προσπάθησε να λύσει εκείνη την άσκηση, μου άзваσε η επιμονή της».
- Κρατήστε το ρεαλιστικό: Τα παιδιά έχουν έντονη διαίσθηση. Αν υπερβάλλετε και πείτε ότι μια μέτρια προσπάθεια ήταν «συγκλονιστική», θα καταλάβουν το θέατρο και θα χάσουν την εμπιστοσύνη τους σε εσάς.
- Γίνετε συγκεκριμένοι: «Μου άρεσε που η Μάγια μάζέψε τα παιχνίδια της χωρίς να της το ζητήσω. Βοήθησε πολύ να μείνει το σπίτι καθαρό».
Ένα μήνυμα που θεραπεύει το εσωτερικό μας παιδί
Για πολλούς ενήλικες που μεγάλωσαν ακούγοντας τους γονείς τους μόνο να παραπονιούνται ή να τους επικρίνουν σε τρίτους, αυτό το βίντεο λειτούργησε θεραπευτικά. Η ίδια η Mulwanda, θέλοντας να στηρίξει αυτούς τους ανθρώπους, έγραψε σε ένα συγκινητικό σχόλιο:
«Σε όσους από εσάς ακούγατε μόνο αρνητικά λόγια πίσω από την πλάτη σας όταν ήσασταν παιδιά: Δεν φταίγατε εσείς. Ήσασταν παιδιά και δεν σας άξιζε αυτό. Η παρουσία σας στον κόσμο είναι ευλογία. Κλείστε τα μάτια, αγκαλιάστε το εσωτερικό σας παιδί και υπενθυμίστε του ότι τώρα είστε εσείς εκεί για να το προστατέψετε».
Τα παιδιά χτίζουν την αυτοεικόνα τους με βάση τον καθρέφτη που τους κρατάμε εμείς, οι γονείς τους. Ας φροντίσουμε, λοιπόν, οι κουβέντες που «κλέβουν» από τις συζητήσεις μας να είναι γεμάτες φως, αποδοχή και πίστη στις δυνάμεις τους.
πηγή: .yahoo.com