Η βρετανική βασιλική οικογένεια είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με ένα αυστηρό πρωτόκολλο, το οποίο διέπει κάθε πτυχή της ζωής των μελών της – και ο ερχομός ενός νέου βρέφους δεν αποτελεί εξαίρεση. Στο παρελθόν, οι κανόνες ήταν ακλόνητοι: τα μωρά γεννιόνταν αποκλειστικά στο σπίτι, οι μητέρες απέφευγαν τον θηλασμό, ενώ οι πατέρες παρέμεναν αυστηρά εκτός της αίθουσας τοκετού. Με την πάροδο του χρόνου, ωστόσο, αρκετά από αυτά τα έθιμα υποχώρησαν μπροστά στις επιταγές της σύγχρονης εποχής, αν και ορισμένα βασικά στοιχεία, όπως η άμεση ενημέρωση του μονάρχη πριν από οποιονδήποτε άλλον, παραμένουν αδιαπραγμάτευτα.
Η Μετάβαση από το Παλάτι στο Νοσοκομείο
Για αιώνες, οι γεννήσεις των βασιλικών βρεφών ήταν υπόθεση των ανακτόρων. Η βασίλισσα Ελισάβετ Β΄ γεννήθηκε το 1926 στην οικία του παππού της στο Mayfair, ενώ η ίδια διατήρησε την παράδοση φέρνοντας στον κόσμο τον πρίγκιπα Κάρολο, τον πρίγκιπα Άντριου και τον πρίγκιπα Έντουαρντ στο παλάτι του Μπάκιγχαμ. Αντίστοιχα, η πριγκίπισσα Άννα και η πριγκίπισσα Μάργκαρετ είδαν τα δικά τους παιδιά να γεννιούνται στο Clarence House και το παλάτι του Κένσινγκτον.
Η μεγάλη ανατροπή συνέβη όταν η πριγκίπισσα Άννα αποφάσισε να σπάσει το καλούπι, επιλέγοντας να γεννήσει τα παιδιά της στο νοσοκομείο «Σεντ Μέρι» στο Πάντινγκτον. Η ιδιωτική πτέρυγα «Λίντο» του συγκεκριμένου νοσοκομείου μετατράπηκε έκτοτε στο νέο «βασιλικό μαιευτήριο», υποδεχόμενη αργότερα τον πρίγκιπα Ουίλιαμ, τον πρίγκιπα Χάρι, καθώς και τα τρία παιδιά του Ουίλιαμ και της Κέιτ Μίντλετον.
Από τους Πολιτικούς Μάρτυρες στην Παρουσία του Πατέρα
Ένα από τα πιο παράξενα έθιμα του παρελθόντος ήταν η υποχρεωτική παρουσία του υπουργού Εσωτερικών στην αίθουσα τοκετού. Η πρακτική αυτή καθιερώθηκε στα τέλη του 17ου αιώνα, όταν φήμες αμφισβήτησαν τη γνησιότητα του γιου του βασιλιά Ιακώβου Β΄, υποστηρίζοντας ότι το πραγματικό μωρό είχε πεθάνει και αντικατασταθεί κρυφά. Ο υπουργός Εσωτερικών έδωσε το «παρών» ακόμη και στη γέννηση της βασίλισσας Ελισάβετ το 1926, πριν η απαίτηση αυτή καταργηθεί οριστικά λίγο πριν τη γέννηση του Καρόλου το 1948.
Παράλληλα, η στάση απέναντι στους πατέρες άλλαξε δραματικά. Κατά τη διάρκεια του επίπονου, 30ωρου τοκετού της Ελισάβετ, ο πρίγκιπας Φίλιππος περνούσε την ώρα του παίζοντας squash και κολυμπώντας, καθώς απαγορευόταν αυστηρά να παραβρίσκεται. Στον αντίποδα, ο πρίγκιπας Ουίλιαμ ήταν παρών στη γέννηση όλων των παιδιών του, ενσαρκώνοντας τη σύγχρονη προσέγγιση της πατρότητας.
Θηλασμός και η Μυστικότητα γύρω από το Φύλο
Η στάση απέναντι στον θηλασμό γνώρισε εξίσου σημαντική εξέλιξη. Η βασίλισσα Βικτώρια θεωρούσε τη διαδικασία αυτή «αποκρουστική» και «καταστροφή για τις εκλεπτυσμένες νεαρές κυρίες», αρνούμενη να θηλάσει τα εννέα παιδιά της. Σήμερα, η επιλογή αυτή ανήκει αποκλειστικά στη μητέρα.
Όσον αφορά το φύλο του παιδιού, το παλάτι ανακοινώνει πάντα την εγκυμοσύνη και τον αναμενόμενο μήνα τοκετού, κρατώντας όμως τις λεπτομέρειες επτασφράγιστο μυστικό. Το κοινό έμαθε το φύλο του πρίγκιπα Τζορτζ, της πριγκίπισσας Σάρλοτ και του πρίγκιπα Λούις μόνο μετά τη γέννησή τους – με φήμες να θέλουν ούτε τους ίδιους τους γονείς να το γνωρίζουν νωρίτερα. Εξαίρεση στον κανόνα αυτό αποτέλεσαν ο Χάρι και η Μέγκαν, οι οποίοι αποκάλυψαν δημόσια ότι περίμεναν κόρη κατά τη συνέντευξή τους στην Όπρα το 2021.
Ονοματοδοσία, Κήρυκες και Βαπτίσεις
Τα ονόματα των μελών της βασιλικής οικογένειας φέρουν βαρύ ιστορικό φορτίο. Συνήθως επιλέγονται τρία ή τέσσερα παραδοσιακά ονόματα που τιμούν προγόνους ή μέλη της οικογένειας. Για παράδειγμα, η πριγκίπισσα Σάρλοτ φέρει τα μεσαία ονόματα Ελισάβετ και Νταϊάνα, ενώ ο πρίγκιπας Τζορτζ συνοδεύεται από τα ονόματα Αλέξανδρος και Λούις. Ωστόσο, ο Χάρι και η Μέγκαν επέλεξαν μια πιο σύγχρονη οδό, ονομάζοντας τον γιο τους Άρτσι Χάρισον («γιο του Χάρι»).
Η ανακοίνωση της γέννησης διατηρεί τις μεσαιωνικές της ρίζες μέσω του βασιλικού κήρυκα, ο οποίος διαλαλεί τα ευχάριστα νέα στα σκαλοπάτια του νοσοκομείου για χάρη του κοινού – μια παράδοση που επιβιώνει από την εποχή που η πλειοψηφία του λαού ήταν αναλφάβητη.
Τέλος, το επίσημο ντεμπούτο του βρέφους στην κοινωνία σφραγίζεται με τη βάπτισή του, που πραγματοποιείται συνήθως δύο έως τρεις μήνες μετά τη γέννηση, ολοκληρώνοντας τον πρώτο κύκλο της εισόδου του νέου μέλους στη βασιλική ιστορία.
πηγή: Hello! Magazine